Op wintersport? Zo doe je het duurzaam!

Op wintersport? Zo doe je het duurzaam!

Blog Featured Key

Het wintersport seizoen breekt binnenkort aan! Het witte landschap, de rust van de bergen, het prachtige uitzicht en het geluid van knisperende sneeuw. Voor velen zijn wintersportvakanties het mooiste wat er is. Benieuwd wat je kan doen om die prachtige natuur te beschermen tegen milieuschade? Volg onze 6 tips voor een duurzame wintersport:

1. Kies voor duurzaam transport

Allereerst kan je een verschil maken met je vervoer naar de bergen. Driekwart van de reizigers gaat nu richting bestemming met de auto, en ook het vliegtuig wordt steeds populairder. Maar er zijn legio bus- en trein-opties. Wist je bijvoorbeeld dat:

  • Er in het winterseizoen wekelijks een rechtstreeks ski-trein gaat naar wintersportgebieden in Frankrijk, Oostenrijk en Italië? Tip: boek zo snel mogelijk om een goedkoop treinkaartje te bemachtigen.
  • Diverse reisorganisaties complete wintersportvakanties organiseren met de optie om met de bus of trein richting bestemming te reizen?
  • Je voor enkele tientjes al met een rechtstreekse bus richting bestemming kan?

En ook vanuit praktisch oogpunt is er heel wat voor te zeggen om met de trein of bus te reizen:

  • Vaak vertrekt de bus of trein in de avond en kan je dus onderweg slapen. De volgende ochtend kom je uitgerust aan op bestemming, en heb je nog een hele skidag voor je.
  • De hsl-trein doet er vaak minder lang over dan  de auto, en je hebt geen last van files of slecht weer.
  • Je bespaart investeringen in winterbanden, sneeuwkettingen, tol en benzine.

2. Ga naar een duurzame wintersportbestemming

De grootste milieubelasting vindt lokaal plaats, in die prachtige bergen. Het aanleggen van skipistes en liftconstructies brengt bijvoorbeeld heel wat schade met zich mee. Gelukkig zijn er meer en meer bestemmingen die hun verantwoordelijkheid nemen op milieugebied. Zo hebben ze bijvoorbeeld een actief beleid ten opzichte van duurzame energie, zijn ze goed met het OV bereikbaar en hebben ze geen plannen om uit te breiden met meer pistes.

Minder leuk nieuws: vermijd ook liever “sneeuwzekere” bestemmingen. Sneeuwgarantie heb je namelijk enkel bij hogergelegen gebieden; maar daar is de natuur erg kwetsbaar. En lagergelegen skigebieden betekent dat er energie- en water verslindende sneeuwkanonnen worden ingezet.

3. Reis buiten het hoogseizoen indien mogelijk

Er is nu sprake van massatoerisme in de bergen. Heb je de mogelijkheid, ga dan liever buiten het seizoen op wintersport. Door de spreiding wordt de bestemming gelijkmatiger belast. Nog een voordeel: de prijs is buiten het hoogseizoen aantrekkelijker!

4. Ga niet off-piste skiën

Steeds meer skiërs zoeken het avontuur op buiten de reguliere pistes. Dit is niet goed voor dieren en planten. Veel wilde dieren trekken zich terug van de drukke pistes. Ga je ook dat gebied in, dan verjaag je opnieuw de dieren. Een alpenbos is net zo kwetsbaar als een koraalrif, beaamt duurzaam toerisme expert Paul Peeters. Ga er dus niet overheen skiën.

5. Ga (een keertje) langlaufen

Word je net zo enthousiast van langlaufen als van skiën of snowboarden? Kies dan voor de eerste optie: langlaufen is veel milieuvriendelijker, doordat je de omgeving minder verstoort.

6. Vermijd spullen en afval

Verder kan je nog denken aan zuinig zijn op nieuwe spullen en het minimaliseren van afval. Koop bijvoorbeeld geen nieuw skimateriaal, maar koop tweedehands of huur ter plaatse. Laat ook geen afval achter op de berg en gooi geen sigarettenpeuken in de sneeuw.

Wil je aan de slag met het plannen van jouw reis en op zoek naar praktische tips voor een duurzame wintersport?  https://www.eco-reizen.nl/duurzame-reisgids/wintersport.

Heb jij nog tips of inspirerende voorbeelden van duurzame ski-oorden? Laat het ons weten!

Waarom CO2-compensatie geen oplossing is – maar wel goed is om te doen

Waarom CO2-compensatie geen oplossing is – maar wel goed is om te doen

Blog Key

Behoor jij ook tot de bewuste mensen met oog voor het milieu? Let je meestal op je energieverbruik en doe je aan afvalscheiding? Misschien sta je zelfs niet te lang onder die lekkere, warme douche en eet je vaak vegetarisch. Dan heb je waarschijnlijk al eens nagedacht over CO2-compensatie, vooral als je nu en dan met het vliegtuig reist.

De meeste eco-reizen zijn geen eco-reizen.

Als je tegenwoordig een reis wilt boeken dan struikel je bijna over de aanbiedingen met eco-reizen. Je kunt  duurzame reizen maken naar alle uithoeken van de aarde. En het reisbureau vertelt je: de CO2-uitstoot van je vliegreis kun je compenseren en zo kan je klimaatneutraal de wereld verkennen.

slogan reizen-met-hart-voor-de-wereld
Een mooie belofte, maar kan het wel?

Hetzelfde geldt uiteraard voor de CO2-compensatieprogramma’s van luchtvaartmaatschappijen. Steeds meer mensen compenseren voor een klein bedrag (“de prijs van een kopje koffie) de CO2-uitstoot van hun eigen vlucht.

Dat roept natuurlijk vragen op. Klopt dit eigenlijk wel? Kan je klimaatneutraal vliegen? Werkt CO2-compensatie ook op grote schaal? En als je het doet, bij wie moet je dan zijn?

Wij zijn op onderzoek uitgegaan.

Onze conclusie: CO2-compensatie is geen oplossing op grote schaal.

Bomen planten

In dit uitgebreide artikel hebben we allereerst onderzocht of CO2-compensatie door middel van bomen planten een bruikbaar middel is om de negatieve invloed van overmatige uitstoot te neutraliseren.

Onze grootste ontdekking: we hebben een extra bos ter grootte van een derde van heel Nederland planten om alleen maar de vliegkilometers van alle Nederlanders te compenseren.

Naast onze vliegreizen stoten we ook veel CO2 uit door andere activiteiten. Willen we alle “overtollige” CO2 compenseren dan moeten we voor elke Nederlander 1 hectare nieuw bos planten. Dat is in totaal vier keer de oppervlakte van heel Nederland. Daarmee kunnen we, uitgaande van gelijkblijvende uitstoot, 30-40 jaar (het opnamevermogen van een nieuwe boom) lang de uitstoot compenseren.

CO2-compensatie is geen oplossing want er is geen plaats voor zo veel extra bossen

Het aantal vliegkilometers van alle Nederlanders omvat ongeveer 1% van het wereldwijde vliegverkeer. Wereldwijd wordt dus honderd keer zo veel gevlogen. Er is dus gewoon niet genoeg ruimte op aarde om ieders vlucht te compenseren. De wereld is te klein voor zoveel bomen.

Duurzame energieprojecten

Er zijn ook andere manieren om te compenseren, zoals het steunen van duurzame energieprojecten in met name derdewereldlanden. In deze landen kan je in theorie met weinig inspanning een grote winst behalen. Zo kan je bijvoorbeeld met een houtskooloven in een ontwikkelingsland voor lage kosten een significante vermindering in CO2-uitstoot realiseren. Dit is tegenstelling tot Nederland, waar al het “laaghangend fruit” al geplukt is.

Dragen deze projecten dan wel bij? Ook deze vraag kent geen eenduidig antwoord. Enerzijds zijn deze projecten natuurlijk goed. En behalve milieu-voordelen hebben ze ook nog een sociale impact. Echter, deze projecten moeten sowieso plaatsvinden. Dus kan je wel spreken van “compensatie”?

Daarenboven is het erg moeilijk om te bewijzen dat ze niet additioneel zijn: hoe stel je vast of die duurzame investeringen anders niet zouden gedaan zijn? Uit een rapport uitgegeven door de Europese Commissie blijkt dat die additionaliteit maar voor 2% van de 5500 door de onderzoekers bestudeerde compensatieprojecten is aangetoond. In 87% van die projecten waren er grote twijfels over die additionaliteit en over de hoeveelheid geclaimde reductie (te hoog geschat).

En ook hier voor onze beeldvorming: wat zou dit op grote schaal betekenen? Hoeveel duurzame energie heb je bijvoorbeeld nodig om onze Nederlandse overtollige CO2 te compenseren? In het artikel nemen we windenergie op de Noordzee als voorbeeld. Om al onze Nederlandse overtollige CO2 te compenseren moeten we acht keer zoveel windmolens extra op de Noordzee zetten als er al staan (inclusief de plannen tot en met 2020).

Ook hier geldt dus helaas: CO2-compensatie via duurzame energieprojecten is geen oplossing.  

Dus eerst voorkomen…

Er is voorlopig maar één effectieve maatregel mogelijk: beperk de CO2-uitstoot. Ofwel, draai de CO2-kraan dicht, want louter compenseren is dweilen met de kraan open. Dit geldt uiteraard voor al je CO2-uitstoot, niet alleen voor je (vlieg-) reizen.

Wat betreft reizen helpen we je uiteraard wel graag op weg:

  • Onze lessen voor duurzaam reizen op een rij, zodat je met weinig moeite die leuke groene vakantie kan plannen: Zo plan je de duurzame reis van je dromen [link].
  • In onze Duurzame Reisgids zetten we de diverse vervoersalternatieven op een rij, en kan je lezen hoe je deze reizen kan boeken.
  • We laten ook zien hoe je de impact van je accommodatie en eten ter plekke kan verkleinen.
  • Op zoek naar duurzame reisideeën? Laat je inspireren door deze duurzame reizigers, ontdek Europa’s mooiste plekjes of overweeg een vakantie vanuit huis.

… en dan compenseren.

Uitstoot zoveel mogelijk beperkt? Nu kan je alsnog je CO2-uitstoot compenseren, ook al is het niet de oplossing waar we het op grote schaal van moeten hebben. Want elke geïnvesteerde euro in een goed duurzaam initiatief telt.

Note: veel mensen denken als het om compenseren gaat met name aan hun vliegreizen. Maar als je er over nadenkt: elke ton broeikasgassen draagt bij aan klimaatverandering. Het maakt geen verschil of die nu afkomstig is van een vliegreis, een lange treinreis of een hoop hotelovernachtingen. Dit is met name waar als je weet dat we eigenlijk maar 2 ton CO2 per persoon mogen uitstoten om klimaatverandering tegen te gaan. Dat is veel meer dan de 12 ton CO2 die we nu per Nederlander uitstoten. Dus waarom enkel die vliegreis compenseren, en niet je treinreis, je jaarlijks autogebruik of alle andere overtollige uitstoot in je dagelijks leven?  

Hoe kan je compenseren?

Klimaatcompensatie kan best verwarrend zijn, kwamen we zelf achter. Want los van bovenstaande bezwaren, geldt ook het volgende:

Je hebt een legio aan instanties die compensatie aanbieden door bomen te planten of duurzame energie projecten (Treesforall, Greenseat, Fair Climate Fund, Hivos,…). Onze eerste verbazing: de uitstoot van eenzelfde reis verschilt per initiatief. Vooral als je de uitstoot van verschillende vliegreizen vergelijkt, merk je grote verschillen in de berekeningsmethode.

Daarenboven hanteren de projecten verschillende prijzen (voor het compenseren van eenzelfde ton CO2Een ton CO2  kan zomaar een factor 2 verschillen (van 8 tot 20 euro/ton), afhankelijk van welk project je kiest. Logisch, want verschillende projecten hebben verschillende kosten, maar dat maakt je keuze niet per se makkelijker.

Dus welk project kies je? 

Als je wil compenseren via bomen planten of duurzaam energie projecten is ons belangrijkste advies: kies voor een gecertificeerd project. Milieucentraal geeft een aantal goede tips. Realiseer je dat de werkelijke prijs voor een ton CO2 vele malen hoger is dan wat je bij de meeste projecten betaalt. Nederlandse klimaatexperts pleiten voor een prijs van 90-100 euro/ton om de maatschappelijke kosten te dragen. In plaats van de CO2- prijs van een project te volgen, kan je dus ook beslissen welk project je wilt steunen met een bedrag waar jij je goed bij voelt.

Een ander goed alternatief is bijdragen aan het opkopen en vernietigen van emissierechten, die bedrijven nodig hebben om CO2 te mogen uitstoten. Carbonkiller.org van de Nederlandse milieuorganisatie WISE biedt dit sinds kort aan. Op deze manier krijgt de industrie minder CO2-rechten en dus minder mogelijkheden tot CO2-uitstoot. En hoe minder CO2-rechten, hoe hoger (en eerlijker) de prijs.

De slotsom.

  • CO2-compensatie is niet de oplossing waar we het op grote schaal van moeten hebben.
  • De CO2-kraan moet dus dicht. Op het gebied van reizen is de makkelijkste manier om je uitstoot te beperken: niet vliegen, of  minder vaak en minder ver.
  • Anders reizen betekent niet “minder leuk”. Je krijgt er veel voor terug, en op eco-reizen helpen we je graag wegwijs is de wereld van duurzaam reizen.
  • Het is goed je CO2-uitstoot te compenseren (onafhankelijk van de “bron”). Elke geïnvesteerde euro in een goed duurzaam initiatief telt.
  • Als je compenseert, kies dan voor een reëel bedrag bij een gecertificeerde instelling. Of kies voor het opkopen en vernietigen van emissierechten.

Meer lezen:

Note: dit is een herwerkte versie van het blog bericht “CO2 compensatie is geen oplossing” (24/5/2018). Op verzoek van onze volgers, nu inclusief praktische handvatten (“Moet ik nu wel of niet compenseren? En hoe dan?”)

Tip voor een alternatieve city-trip Rotterdam: bezoek de Rotterdamse Haven

Tip voor een alternatieve city-trip Rotterdam: bezoek de Rotterdamse Haven

Blog Reisverhalen

De blaadjes worden rood, het regent weer wat vaker en de wind wordt kouder. Welkom herfst, en hallo city-trips! De herfst is namelijk het seizoen voor een onvervalst bezoek aan een mooie stad. Voor een bruisende citytrip dichtbij is Rotterdam de laatste jaren een erg populaire bestemming. Verkozen tot must-see bestemming door de Lonely planet, kreeg de stad vorig jaar 1,1 miljoen hotelgasten. Bij een stedentrip naar Rotterdam denk je waarschijnlijk al snel aan een bezoek aan de Markthal, de Witte de Withstraat en het Museum Boijmans Van Beuningen. Ook aan hippe eetplekken geen gebrek, met hotspots zoals de Fenix Food Factory.

Maar er is meer: voeg ook de haven van Rotterdam toe aan een bezoek aan de stad. Het is misschien niet de eerste bestemming waar je aan denkt, maar het is een heel interessant gebied. Denk aan imposante containerschepen, vervuilende industrie, maar ook zandstrandjes met zeehonden. Of FutureLand, een bezoekerscentrum dat je uitnodigt op zoek te gaan naar de toekomst van de haven, met onder andere veel aandacht voor het klimaat en de energietransitie. Mijn tips voor een bezoek aan de haven:

Tip 1: je kan op veel manieren de haven ontdekken, zelfs per fiets.

De makkelijkste manier om de havens te ontdekken is met de rondvaartboten van de Spido. In ruim een uur krijg je een indruk van de haven. Met zo’n korte rondvaart zie je echter weinig activiteit, die speelt zich te ver van de stad af. Voor een betere indruk en imposantere ervaring kan je ook de Wereldhavendagen bezoeken, waarmee de Rotterdamse haven zich elk jaar presenteert.

Persoonlijk krijg ik op mijn fietstochten de beste indruk van de haven. De massaliteit, de afstanden, de geuren, alles maakt meer indruk dan vanaf de Spido of vanuit een auto of bus. Recent fietste ik van Den Haag naar de Rotterdamse Haven om eens te kijken hoe het er nu uit ziet. Het is een afwisselende tocht door Midden-Delfland en de Beneluxtunnel heen, en met de waterbus via Rotterdam, daar vandaan fietsend weer terug naar Den Haag. Voor de liefhebber is de gps-route te downloaden op mijn persoonlijke fietsblog.

Niet zo’n fiets-fan? Niet getreurd, je kan ook met de waterbus naar Heijplaat, of met de Fast Ferry van Hoek van Holland naar de Maasvlakte.

Tip 2: de oude havens en het dorp Heijplaat.

Rotterdam heeft een lange historie als havenstad. Dichtbij het centrum zijn de Kop van Zuid en omliggende gebieden inmiddels bekende toeristische trekpleisters. Maar daar zijn niet veel havenactiviteiten meer te zien. Meer naar het westen liggen de havens waar in de glorietijd van de passagiersvaart beroemde schepen als de Nieuw-Amsterdam en de Rotterdam werden gebouwd bij de RDM, de Rotterdamsche Droogdok Maatschappij. Zestig jaar geleden werd daar de Rotterdam te water gelaten (ook toen was ik er als schooljongetje al bij). Nu ligt het schip voorgoed afgemeerd in Katendrecht, waar je het kunt bezoeken.

cruise ship ss rotterdam

Heijplaat is nog steeds een rustig dorp tussen grote havenbedrijven. Het verschil met de RDM-tijd is dat de bedrijven amper nog een relatie hebben met het dorp. Dat was bij de bouw van Heijplaat heel anders. Alles draaide om de RDM, de Rotterdamse Droogdok Maatschappij.

Heijplaat-hoofdkantoor-RDM-01r

Toen de RDM werd opgericht, lag de scheepswerf (voor die tijd) erg ver van de stad. De visionaire directeur liet daarom een heel nieuw tuindorp bouwen: Heijplaat. Ook de ‘witte borden medewerkers’ en de directie woonden in het dorp. Hun huizen vormen nog steeds het zogenaamde ‘gouden randje’. De scheepswerf is inmiddels al meer dan twintig jaar verdwenen, maar Heijplaat beleeft nu een heropleving. De oude gebouwen zijn grotendeels gerestaureerd, het dorp is nog bijna ongewijzigd intact, en het wordt steeds meer een centrum voor innovatieve activiteiten.

In het dorp sprak ik een echtpaar dat er al vijfenveertig jaar woont. De man was er geboren en getogen, had er als kind gespeeld, zijn hele leven gewerkt, tot de werf in 1997 definitief sloot. Na een moeilijke periode van verval, zag hij nu met optimisme de nieuwe ontwikkelingen. Het echtpaar had wel veel last van de omliggende bedrijven, die 24 uur per dag veel geluidsoverlast geven. Na ons gesprek zoefden ze met de watertaxi naar het centrum van Rotterdam.

Watertaxi-bij-Maastunnel

Niet heel ver van Heijplaat, maar toch ook heel geïsoleerd, ligt het voormalige quarantainecentrum voor opvang van zeelieden, die besmet waren met gevaarlijke tropische ziekten. Het is pas in 1934 geopend, maar was al snel niet meer in deze vorm nodig. Sinds 2008 is het een rijksmonument en een kunstenaarscentrum. Toen ik er eens een kijkje ging nemen, werd ik eerlijk gezegd wat teleurgesteld. Het is een slecht onderhouden, rommelig terrein, dat niet uitnodigt tot een bezoek. Hopelijk worden de gebouwen (in de stijl van de Amsterdamse School) opgeknapt en bewaard voor de toekomst.

Ook zin gekregen in een bezoek aan de Heijplaat? Het Havenbedrijf Rotterdam heeft een aardige folder met een wandeling langs een aantal interessante punten op Heijplaat. Je kunt de wandelroute hier downloaden:  Wandeling Heijplaat. Vergeet de lange wandeling naar het quarantainegebied, tenzij je daar heel speciale belangstelling voor hebt.

RDM Rotterdam terrein

Tip 3: een hart voor duurzaamheid? Bezoek de Maasvlakte

Met een grote sprong gaan we naar de nieuwste ontwikkelingen van de haven: de Maasvlakte. De eerste keer dat ik hier ging fietsen, geloofde ik mijn ogen niet. Alles is er groter dan groot, het is gigantisch. Bovendien is het alsof je op een andere planeet fietst. Mooi? Nou, ik vind het eerder ongelofelijk fascinerend. Ik denk daarbij voortdurend: hoe gaat men hier de energietransitie daadwerkelijk realiseren? Laat je vooral niet afschrikken door mijn foto van de kolencentrales (mega-groot en het zijn er ook nog eens twee!).

Het mooist en indrukwekkendst is de aankomst met de Fast Ferry vanuit Hoek van Holland. Je vaart tussen gigantische containerschepen aan de ene kant en een strandje met zeehonden aan de andere kant. De grootste containerschepen vervoeren zo’n 222.000 containers.

Hebben we al die spullen echt nodig? Het is een logistiek wonder dat dit allemaal zijn weg naar de eindbestemming vindt. Eén vrachtwagen met een container is al een groot vehikel op de weg. Treinen, binnenschepen, kleinere zeeschepen, de containers worden binnen korte tijd overgeladen. Niet alle containers arriveren per schip. Op de foto de eerste trein uit China die aankomt in Rotterdam (Waalhaven, dus niet Maasvlakte) met….. 80 containers.

China_eerste_trein_in_Rotterdam_Waalhaven
De eerste trein uit China in Rotterdam Waalhaven ©Port of Rotterdam

Naar een emissieloos jaar 2050? Bijna 20% van de landelijke uitstoot van CO2 vindt in de haven plaats. Die moet naar vrijwel nul. Als je de havengebieden bezoekt dan krijg je niet de indruk dat er snel einde komt aan het gebruik van fossiele brandstof. Rokende schoorstenen, raffinaderijen, wegen, spoorlijnen en schepen vol containers, overal om je heen zie en voel je de immense stromen goederen. Stel eens dat we geen fossiele brandstof meer gebruiken, niet al die spullen willen kopen die in duizenden containers worden aangevoerd, waar blijft de ‘motor van onze economie’ dan? Hier zie je sterk samengebald het vraagstuk waar we met zijn allen voor staan: hoe krijgen we dit in duurzame banen? Willen we deze steeds maar groeiende stroom aan goederen wel? Gaat die groei nog eindeloos door?

duurzaamheid in de haven van Rotterdam: nog ver te gaan

duurzaamheid in de haven van Rotterdam: co2-uitstoot-industrie

Vooralsnog is Rotterdam hard bezig met het innoveren van dit gigantische proces. Het Havenbedrijf Rotterdam heeft als doel zijn rol als epicentrum van bedrijvigheid te behouden, maar per 2050 met emissieloze industrie en scheepvaart. Milieuorganisaties zetten echter grote vraagtekens bij de opslag van CO2 zoals die wordt voorgesteld door de industrie. Zo zijn er veel meer vragen, die ik zelf erg fascinerend vind.

Mijn aanbeveling is dan ook: Heb je een hart voor duurzaamheid? Bezoek zeker de Rotterdamse haven. Op het eerste zicht misschien een tegenstrijdig advies, maar ik bedoel het serieus. Voor mij is het afschrikwekkend en aantrekkelijk tegelijkertijd. Deze duurzaamheidstransitie is meer dan een uitdaging. En je kunt hier van heel dichtbij volgen of het mooie plannen blijven, of de energietransitie daadwerkelijk met voortvarendheid wordt aangepakt.

Wil jij meer weten over de aanpak van duurzaamheid in de haven van Rotterdam? Er zijn diverse studies, rapportages en congressen. Op de website van het Havenbedrijf vind je veel informatie. Er zijn ambitieuze plannen, nu komt het natuurlijk aan op de realisering. Ook in het EVR rapport kan je hierover meer lezen.

Ook het bezoekerscentrum FutureLand kan ik om deze reden van harte aanbevelen. Het is een beetje propaganda door het Havenbedrijf Rotterdam, dus kijk daar een beetje doorheen. En bedenk bij het bezoek dat ook jouw nieuwe spullen waarschijnlijk in die containers zitten.

…En mocht je nog zin en tijd hebben om verder te fietsen, dan is een bezoek aan Brielle aan te bevelen. Een groter contrast dan tussen de Maasvlakte en Brielle is bijna niet denkbaar…

Meer inspiratie voor (korte) vakanties in de buurt: inspirerende staycation verhalen en tips.

“Ben je nog weggeweest?” “Oh, een staycation” * stilte, vragende blik * “Euh, hoe was dat?”

“Ben je nog weggeweest?” “Oh, een staycation” * stilte, vragende blik * “Euh, hoe was dat?”

Blog Featured Reisverhalen

Door Manu Busschots

De afgelopen zomer, en ook de vakantie ervoor, hebben wij in onze vakantiekeuze meegewogen wat de klimaatimpact zou zijn. Toen wij vorig jaar een zwembadvakantie in Noord-Italië hadden (avontuurlijk met de nachttrein gereisd en daar veel op de fiets), kreeg ik nog niet zoveel vragende blikken. Dit jaar merk ik toch dat het antwoord op de vraag ‘Ben je nog weggeweest?’ net even anders valt. Ja, we hielden een staycation. We bleven in België en Nederland, en zelfs gewoon in ons eigen huis. Het was voor ons ook een grote vraag hoe leuk en ontspannend wij dat samen zouden gaan vinden (spoileralert: super en ik deel graag waarom.)

Maar ik begrijp die vragende blikken dus wel. Zeker als ik dan nog toevoeg (wat ik vaak niet doe), dat het vertragen van klimaatverandering daarvoor een afweging was. Eigenlijk geeft het mij gewoon een veel beter gevoel om een leuke tijd te hebben als gezin als ik daarmee zo min mogelijk vuilniszakken in de toekomstige tuin van mijn kinderen gooi. Maar hé, ik ben ook gewoon een mens dat een jaar lang hard gewerkt heeft, dus opdracht één was: hoe maken we er een topvakantie van? Die vraag daagt meteen op de goede manier uit. In plaats van ‘Waar gaan we heen?’, werd de vraag: ‘Waar genieten we echt van, en zo mogelijk ook nog: heel lang?’ en ‘Kunnen we dat in de buurt vinden?’

Een vakantie vol onvergetelijke en onverwachte plussen

Zo ontdekten we dat Apeldoorn het grootste openluchtzwembad van Nederland heeft, met meer speelweide, speeltoestellen, glijbanen en zwemwater dan ik ooit in Spanje, Frankrijk of Italië ben tegengekomen. De hittegolf hielp, zeker! Maar aangezien we langer in Apeldoorn waren, konden we onze zwembaddagen ook afstemmen op de goed-weer-dagen. We hebben ook nog aan huizenruil gedaan met vrienden die in Den Haag wonen. Dus heerlijke stranddagen, en – wat we ook altijd leuk vinden op vakantie – ergens anders slapen, je boodschappen doen en vreemde talen en culturen om ons heen. Onverwachte plus: het heeft echt iets heel verbindends om een paar dagen in het huis en de wijk van goede vrienden te verblijven. Een blijvend effect op de vriendschap.

Waar houden we nog meer van? Wandelen! Dat hebben we dus veel gedaan in de buurt van Apeldoorn (waar we mede om die reden al naartoe verhuisden), en ook in de Ardennen. Een Belgische tante van me heeft daar een huisje waar we gebruik van konden maken: weer zo leuk dat we Frans om ons heen hoorden en op mooi glooiend terrein konden wandelen. Met als extra voordeel: het was makkelijk om voor de kinderen dingen te vinden die ze heerlijk vonden en natuurlijk dat de hele reistijd erheen ook wel meeviel. En nog een groot voordeel: die tante en die neef die we veel te weinig zien? Bijgepraat en een waterbalonnengevecht is heel wat leuker als familiegelegenheid dan een begrafenis.

Waar heb ik nog meer van genoten? Mijn jongste zoon leren fietsen in een paar dagen in ons eigen straatje. Onvergetelijk, blijvend. Mooie nieuwe (tweedehands) fietsen op de kop getikt voor onze twee oudsten. Deze vakantie laat ze nog lang stralen op hun stalen rossen naar school toe! De garage is eindelijk opgeruimd. Nog elke dag plezier van… en we hebben denk ik ongeveer de helft geld bespaard t.o.v. onze standaardvakanties vroeger. Dat gaan we gebruiken om ons huis nog verder klimaatvriendelijk (=voordeliger, comfortabeler) te maken voor de winter. Nog een voordeel dat we niet vooraf bedacht hadden: de zomer-uitverkoop leverde leuke koopjes op in rustige winkels. Dat hoeven we ook niet meer tussendoor te proppen in het drukke jaar.

Terugblik en tips

Enkele conclusies. Deden we deze staycation voor het klimaat? Ja, maar ook nee, want als we er niet ook vriendschappen, familie, ontspanning, avontuur, geld voor leuke projecten, etcetera door hadden ervaren, dan hadden we het anders gedaan.

En een paar tips die voor ons heel goed werkten:

  1. De to do list (en alle tablets, telefoonberichten, enzovoort) aan de kant. Thuis is nog steeds weg, zonder wifi en met vakantieboeken.
  2. Maak een ‘wishlist’. Voor ons is dat: andere talen, wandelen, lummel en loltijd met elkaar (‘kinderen de baas’-dag is inmiddels een leuke traditie), exotische dieren (Burgers Bush en Apenheul dagen waren erg leuk), lekker uit eten en ontdekken.
  3. Ergens anders slapen. Dat doet toch wonderen voor het opfrissen van de geest. Overigens was de week zijnsretraite die ik in Lochem had – tussen de Drentse zwerfkeien in Stone Henge opstelling – daar ook ideaal voor.

Dit jaar heeft voor mij weer bewezen: het avontuur en geluk zit in ons. Aan onszelf de uitdaging hoe we dat vormgeven, in welke setting dan ook.

Ook zin in een Staycation, en op zoek naar meer tips? Tips voor een succesvolle staycation