Interrailen met kinderen: onze ervaring met een treinrondreis

Interrailen met kinderen: onze ervaring met een treinrondreis

Blog Reisverhalen

Door Tikva van gezinopreis.nl

Benieuwd hoe het is om te Interrailen met kinderen? We hebben het gedaan in de meivakantie en het reizen met de trein is erg goed bevallen.

Onze dochter kon rondlopen als ze er zin in had. We hadden alle tijd om een spelletje Uno met haar te spelen of een filmpje te kijken en er is altijd een toilet bij de hand. Bij een rondreis met de auto komen we vaak toch wat gaar aan zeker bij lange ritten of bij rijden over drukke wegen. Nu hadden we tijd voor onszelf en voor elkaar.

Bij interrailen heb je wellicht nog het beeld van feestende jongeren met een rugzak. Maar de waarheid is dat Interrailen ook heel geschikt is voor gezinnen. Koop een volwassen Interrail pas en twee kinderen jonger dan 12 jaar reizen gratis met je mee.

Wij hebben echt een hele gave route gedaan, van Sicilië terug naar Nederland. Hierbij stopten we onder andere in Rome, Florence, Cinque Terre, Luzern en Zürich stopten. Afstanden die we met de auto echt niet zouden zien zitten zijn dankzij de hoge snelheidstreinen in Italië wel mogelijk. Voor ons was Interrailen dus echt een heel andere manier van reizen. Een mix van een rondreis maar met dat backpack-gevoel van een verre reis. Wij kozen voor heel veel hoogtepunten in korte tijd en een mix van steden en natuur.

Lees het hele verhaal op https://www.gezinopreis.nl/interrailen-met-kinderen/

Inclusief handige tips, zoals: Welke interrail pass koop je? Wat kost het met kinderen? Wat doe je met je bagage? En waar slaap je onderweg? 


1249 km op de fiets – wat ik leerde van mijn eerste fietsvakantie en waarom ik het iedereen zou aanraden

1249 km op de fiets – wat ik leerde van mijn eerste fietsvakantie en waarom ik het iedereen zou aanraden

Blog Reisverhalen

Door Malin Jost en Sjuul van den Bijgaart

We reizen regelmatig tussen Nederland en Zwitserland op en neer. Dat doen we normaal gesproken het liefst met de trein. Maar na onze studie hadden we behoefte aan een actieve vakantie en wilden we wat meer zien van het stukje Europa tussen de twee landen waar we ons inmiddels allebei zo thuis voelen. Dus pakten we de fiets en reden in ruim drie weken tijd van Nederland naar Zwitserland – dwars door België, Luxemburg, Frankrijk en Duitsland.

De bekendste en meest gereden fietsroute van Nederland naar Zwitserland is die langs de Rijn. Maar ons leek wekenlang dezelfde rivier volgen wat saai en we zochten een route met meer uitdaging en afwisseling. Een vriendin raadde aan de fietsgidsen van uitgeverij Benjaminse (www.cyclingeurope.nl) te gebruiken en daar vonden we naast de bekende Rijnroute een alternatieve route (deel 1 van Amsterdam-Venetië) die door de Belgische Ardennen, Luxemburg, Frankrijk en over de Vogezen voert. Het feit dat van deze gids – in tegenstelling tot die van de Rijnroute – nooit een 2e druk is verschenen en sinds 2004 dus niet meer is vernieuwd had een waarschuwing kunnen zijn voor de uitdaging die ons te wachten stond. Maar wij hadden er zin in en konden niet wachten om te vertrekken.

We hebben een ontzettend mooie fietsreis gemaakt, met erg mooie maar ook enkele uitdagende ervaringen. Vooral als onervaren fietser is het goed je er bewust van te zijn dat je voor onverwachte verassingen zult komen te staan.

Onze mooiste herinneringen en tegelijkertijd meest waardevolle lessen op een rij!

Les 1: ga fietsen in het seizoen

Met de herfst voor de deur begonnen we medio september 2016 iets ten zuiden van ’s-Hertogenbosch aan onze tocht. Onze toerfietsen waren zwaarbeladen en volledig uitgerust met tent en campingspullen. Een tijdplan hadden we niet, we wilden het rustig aan doen met zo’n 50 km per dag en onderweg genieten van wat we ook maar tegen zouden komen. ’s Ochtens vroeg vertrekken om rond 15:00 uur ’s middags een plekje te zoeken voor de nacht was het plan, maar het zou ons geen enkele keer lukken!

Dat had vooral daarmee te maken dat het fietsseizoen (of in elk geval het kampeerseizoen) tegen het einde liep, of al afgelopen was. Al op de camping in België hadden ze geen fietsers richting het zuiden meer verwacht en in Metz, Frankrijk, konden we kort voor sluitingstijd nog net een plekje bemachtigen voor de laatste nacht van het campingseizoen. In deze tijd van het jaar fietsen en kamperen betekent dat de dagen steeds korter worden, de nachten kouder, je elke ochtend een natte tent hebt en dat de zon pas tegen de middag genoeg kracht krijgt om je spullen te drogen.

Les 2: omarm de cultuurverschillen

Maar ondanks de koude nachten en een natte tent hadden we elke ochtend toch weer zin op de fiets te springen. Het is ontzettend spannend en leuk om binnen een korte tijd zo veel verschillende dorpjes, steden en vooral ook landschappen en natuur voorbij te zien komen. Daarnaast kun je je overal verbazen over de kleine culturele nuances die geleidelijk aan veranderen en toch een behoorlijk verschil kunnen maken. Je moet niet verbaasd opkijken als er plotseling een toef slagroom boven op je cappuccino prijkt, terwijl deze twee dorpen eerder nog gewoon met melkschuim werd geserveerd. En wat in Nederland en Vlaanderen nog een koffie verkeerd heet, wordt in Wallonië een lait russe (Russische melk) genoemd om vervolgens, na café au lait langs de Moezel, in de buurt van Zwitserland weer als café renversé (koffie verkeerd) op de kaart te staan.

Les 3: laat je verrassen door de onbekende plekjes

Op onze route lagen de grotere toeristische steden Leuven, Luxemburg en Metz, terwijl kleinere plaatsen zoals Diest, Sint-Truiden, La Roche-en-Ardenne en Wiltz ons positief wisten te verassen. In België waren we onder de indruk van de vele prachtige boerderijen, abdijen en begijnenhofjes. Naarmate het landschap heuvelachtiger wordt, leidt de route je in België en zeker ook in Luxemburg via vele prachtige fietspaden op het tracé van voormalige spoorlijnen comfortabel en veilig van dorp tot dorp. Het was spannend om uiteindelijk vanuit Luxemburg de grens naar Frankrijk over te steken – verontrust door verhalen van wandelaars en fietsers. En ja, ze zouden gelijk krijgen…

Les 4: bereid jezelf goed voor, en gebruik een geüpdatet fietsgids

De gebouwen en straatjes van het Franse Pont-à-Mousson, Charmes, Épinal en Remiremont zijn mooi, maar de sfeer in deze stadjes is ruw en men mist de liefde voor details en gastvrijheid. En dat merk je eigenlijk overal in dit toch ook prachtige gebied van de Franse Moezel. De langste dagen maakten we in dit deel van Frankrijk, waar campings en hotels dun gezaaid zijn, supermarkten ver weg en de dorpsbakker altijd gesloten is – op dinsdag kwam je in het dorp waar op dinsdag alles dicht is en op woensdag reed je door het dorp waar woensdag rustdag is. En die ene keer dat er een geopende pizzeria op onze route lag, werden we genegeerd en niet bediend in tegenstelling tot de schuw kijkende lokale bevolking. Wij voelden ons hier met bepakte fiets toch een beetje een rare vogel… 

Elke dag kwamen we voor nieuwe verassingen te staan: omgevallen bomen op het pad, nauwelijks eten of zelfs maar een kop koffie te vinden en de zeldzame redding door een stokbroodautomaat langs de weg (aanrader!). 

We realiseerden ons nu wel dat onze route met reden minder populair is dan de Rijnroute: de voorzieningen en accommodaties in dit gebied zijn wat dunner gezaaid en dit vraagt daarom wat meer voorbereiding. Maar uiteindelijk vonden we altijd wel iets en met de aanschaf van een actuele fietskaart, wisten we ook de nieuwe fietspaden te vinden die onze fietsgids nog niet vermeldde.

Les 5: wees voorbereid op extra kilometers

Na een week van dit soort avonturen en uitdagingen lag de grootste klim op onze route nog voor ons: de Vogezen. Het liep boven verwachting gesmeerd en de straat omhoog was rustig, hoewel het wel raar was dat elke auto die naar boven reed even later ook weer naar beneden kwam. Nietsvermoedend en trots kwamen we boven op de pas aan en kregen meteen de “beloning” voor onze inspanning: route barrée– geen doorgang en geen afdaling naar de andere kant. Dat hadden we graag beneden aan de berg gehoord…

Les 6: hoe de grootste uitdagingen de meest waardevolle herinneringen kunnen zijn

Ondanks dit klein oponthoud konden we de Vogezen toch over en pas na de afdaling naar de culinaire Elzas, kwam ook de Franse gastvrijheid weer terug. Zoals voorheen in België en Luxemburg werden we overal weer met vriendelijke, nieuwsgierige blikken ontvangen. Met de Zwitserse grens voor ons, wisten we dat het einde van onze fietstocht in zicht was – met gemengde gevoelens. Enerzijds waren we blij weer op bekend terrein te komen. Anderzijds overheerste het vrije en voldane gevoel van het fietsen dat, met enkel een route en de noodzaak van eten en een slaapplek, invulling geeft aan je dag. Dat mocht best nog even doorgaan…

Al met al was het een fantastische reis en hebben we ontzettend veel mooie dingen gezien en meegemaakt. En het zijn toch ook de soms onaangename verassingen in Frankrijk die deze reis nog bijzonderder maken en de beste verhalen opleveren om te vertellen.

Nog enkele tips:

Eten & drinken onderweg

  • We hebben lekker en leuk gegeten/gedronken bij: De Buitenman (Lage Mierde, NL), Le Pain Quotidien (Leuven, BE), Aux 10 Clefs (Durbuy, BE, absolute aanrader tussen alle massarestaurants in dit toeristische stadje), Chocolate House (Luxemburg, LU), Le Carpinien (Charmes, FR), Restaurant Rössli (Rheinfelden, CH).
  • Koffie met suiker of een banaan hebben ons het snelst uit een energiedip geholpen
  • Frankrijk (althans het gebied waar wij doorheen fietsten) is niet vegetariër-vriendelijk, vooral niet voor vegetariërs op de fiets. Maar goed, stokbrood is eigenlijk ook vegetarisch… 
  • Als je de kans krijgt verse groente en fruit in te slaan: zo veel mogelijk meenemen! In Frankrijk moet je genoeg en liever te veel eten bij je hebben. Sowieso maakt fietsen hongerig, wij hebben zelden zoveel gegeten als tijdens deze tocht.

Route

  • Een fietsroute betekent niet dat er ook overal fietspaden zijn. We zijn veel tijd kwijt geweest met het zoeken van de juiste weg. Zodra je de Nederlandse grens over bent zijn fietspaden gewoonweg niet meer vergelijkbaar met Nederland. Bordjes ontbreken, fietspaden zijn slechts deels gerealiseerd en vaak moet je het wegdek met ander verkeer delen. Dat neemt niet weg dat deze routes vaak wel de beste en veiligste opties zijn. Op de bonnefooi afwijken van de routes is niet aan te raden tenzij je het goed voorbereidt!
  • Vertrouw niet te veel op een verouderde fietsgids; er zijn alternatieven. Voor het gedeelte tussen Luxemburg en Epinal is er de uitstekende gids, ook van Paul Benjaminse, “Onbegrensd fietsen door de Bourgogne, van Amsterdam naar Barcelona, deel 1 – Eindhoven – Cluny”. 
  • Grote steden vermijden! In Leuven en Metz zijn we met de fiets de stad ingereden en hadden hierbij grote moeite om de juiste weg te vinden buiten het feit dat het niet prettig fietsen is. Wij raden aan om de stad heen te fietsen en ergens een accommodatie te zoeken van waaruit je met het openbaar vervoer makkelijk de stad in kunt.
  • We hadden onze tent bij ons en konden in noodgevallen wildkamperen, maar het is wel prettig om gewoon op campings te kunnen staan of anders in een ho(s)tel te slapen. Het is goed om zeker in minder toeristische gebieden goed te kijken waar je kunt overnachten en of het eventueel verstandig is te reserveren.

Wil je meer informatie over fietsreizen? Bekijk de Fietspagina in onze Duurzame Reisgids.

Tip voor een alternatieve city-trip Rotterdam: bezoek de Rotterdamse Haven

Tip voor een alternatieve city-trip Rotterdam: bezoek de Rotterdamse Haven

Blog Reisverhalen

De blaadjes worden rood, het regent weer wat vaker en de wind wordt kouder. Welkom herfst, en hallo city-trips! De herfst is namelijk het seizoen voor een onvervalst bezoek aan een mooie stad. Voor een bruisende citytrip dichtbij is Rotterdam de laatste jaren een erg populaire bestemming. Verkozen tot must-see bestemming door de Lonely planet, kreeg de stad vorig jaar 1,1 miljoen hotelgasten. Bij een stedentrip naar Rotterdam denk je waarschijnlijk al snel aan een bezoek aan de Markthal, de Witte de Withstraat en het Museum Boijmans Van Beuningen. Ook aan hippe eetplekken geen gebrek, met hotspots zoals de Fenix Food Factory.

Maar er is meer: voeg ook de haven van Rotterdam toe aan een bezoek aan de stad. Het is misschien niet de eerste bestemming waar je aan denkt, maar het is een heel interessant gebied. Denk aan imposante containerschepen, vervuilende industrie, maar ook zandstrandjes met zeehonden. Of FutureLand, een bezoekerscentrum dat je uitnodigt op zoek te gaan naar de toekomst van de haven, met onder andere veel aandacht voor het klimaat en de energietransitie. Mijn tips voor een bezoek aan de haven:

Tip 1: je kan op veel manieren de haven ontdekken, zelfs per fiets.

De makkelijkste manier om de havens te ontdekken is met de rondvaartboten van de Spido. In ruim een uur krijg je een indruk van de haven. Met zo’n korte rondvaart zie je echter weinig activiteit, die speelt zich te ver van de stad af. Voor een betere indruk en imposantere ervaring kan je ook de Wereldhavendagen bezoeken, waarmee de Rotterdamse haven zich elk jaar presenteert.

Persoonlijk krijg ik op mijn fietstochten de beste indruk van de haven. De massaliteit, de afstanden, de geuren, alles maakt meer indruk dan vanaf de Spido of vanuit een auto of bus. Recent fietste ik van Den Haag naar de Rotterdamse Haven om eens te kijken hoe het er nu uit ziet. Het is een afwisselende tocht door Midden-Delfland en de Beneluxtunnel heen, en met de waterbus via Rotterdam, daar vandaan fietsend weer terug naar Den Haag. Voor de liefhebber is de gps-route te downloaden op mijn persoonlijke fietsblog.

Niet zo’n fiets-fan? Niet getreurd, je kan ook met de waterbus naar Heijplaat, of met de Fast Ferry van Hoek van Holland naar de Maasvlakte.

Tip 2: de oude havens en het dorp Heijplaat.

Rotterdam heeft een lange historie als havenstad. Dichtbij het centrum zijn de Kop van Zuid en omliggende gebieden inmiddels bekende toeristische trekpleisters. Maar daar zijn niet veel havenactiviteiten meer te zien. Meer naar het westen liggen de havens waar in de glorietijd van de passagiersvaart beroemde schepen als de Nieuw-Amsterdam en de Rotterdam werden gebouwd bij de RDM, de Rotterdamsche Droogdok Maatschappij. Zestig jaar geleden werd daar de Rotterdam te water gelaten (ook toen was ik er als schooljongetje al bij). Nu ligt het schip voorgoed afgemeerd in Katendrecht, waar je het kunt bezoeken.

cruise ship ss rotterdam

Heijplaat is nog steeds een rustig dorp tussen grote havenbedrijven. Het verschil met de RDM-tijd is dat de bedrijven amper nog een relatie hebben met het dorp. Dat was bij de bouw van Heijplaat heel anders. Alles draaide om de RDM, de Rotterdamse Droogdok Maatschappij.

Heijplaat-hoofdkantoor-RDM-01r

Toen de RDM werd opgericht, lag de scheepswerf (voor die tijd) erg ver van de stad. De visionaire directeur liet daarom een heel nieuw tuindorp bouwen: Heijplaat. Ook de ‘witte borden medewerkers’ en de directie woonden in het dorp. Hun huizen vormen nog steeds het zogenaamde ‘gouden randje’. De scheepswerf is inmiddels al meer dan twintig jaar verdwenen, maar Heijplaat beleeft nu een heropleving. De oude gebouwen zijn grotendeels gerestaureerd, het dorp is nog bijna ongewijzigd intact, en het wordt steeds meer een centrum voor innovatieve activiteiten.

In het dorp sprak ik een echtpaar dat er al vijfenveertig jaar woont. De man was er geboren en getogen, had er als kind gespeeld, zijn hele leven gewerkt, tot de werf in 1997 definitief sloot. Na een moeilijke periode van verval, zag hij nu met optimisme de nieuwe ontwikkelingen. Het echtpaar had wel veel last van de omliggende bedrijven, die 24 uur per dag veel geluidsoverlast geven. Na ons gesprek zoefden ze met de watertaxi naar het centrum van Rotterdam.

Watertaxi-bij-Maastunnel

Niet heel ver van Heijplaat, maar toch ook heel geïsoleerd, ligt het voormalige quarantainecentrum voor opvang van zeelieden, die besmet waren met gevaarlijke tropische ziekten. Het is pas in 1934 geopend, maar was al snel niet meer in deze vorm nodig. Sinds 2008 is het een rijksmonument en een kunstenaarscentrum. Toen ik er eens een kijkje ging nemen, werd ik eerlijk gezegd wat teleurgesteld. Het is een slecht onderhouden, rommelig terrein, dat niet uitnodigt tot een bezoek. Hopelijk worden de gebouwen (in de stijl van de Amsterdamse School) opgeknapt en bewaard voor de toekomst.

Ook zin gekregen in een bezoek aan de Heijplaat? Het Havenbedrijf Rotterdam heeft een aardige folder met een wandeling langs een aantal interessante punten op Heijplaat. Je kunt de wandelroute hier downloaden:  Wandeling Heijplaat. Vergeet de lange wandeling naar het quarantainegebied, tenzij je daar heel speciale belangstelling voor hebt.

RDM Rotterdam terrein

Tip 3: een hart voor duurzaamheid? Bezoek de Maasvlakte

Met een grote sprong gaan we naar de nieuwste ontwikkelingen van de haven: de Maasvlakte. De eerste keer dat ik hier ging fietsen, geloofde ik mijn ogen niet. Alles is er groter dan groot, het is gigantisch. Bovendien is het alsof je op een andere planeet fietst. Mooi? Nou, ik vind het eerder ongelofelijk fascinerend. Ik denk daarbij voortdurend: hoe gaat men hier de energietransitie daadwerkelijk realiseren? Laat je vooral niet afschrikken door mijn foto van de kolencentrales (mega-groot en het zijn er ook nog eens twee!).

Het mooist en indrukwekkendst is de aankomst met de Fast Ferry vanuit Hoek van Holland. Je vaart tussen gigantische containerschepen aan de ene kant en een strandje met zeehonden aan de andere kant. De grootste containerschepen vervoeren zo’n 222.000 containers.

Hebben we al die spullen echt nodig? Het is een logistiek wonder dat dit allemaal zijn weg naar de eindbestemming vindt. Eén vrachtwagen met een container is al een groot vehikel op de weg. Treinen, binnenschepen, kleinere zeeschepen, de containers worden binnen korte tijd overgeladen. Niet alle containers arriveren per schip. Op de foto de eerste trein uit China die aankomt in Rotterdam (Waalhaven, dus niet Maasvlakte) met….. 80 containers.

China_eerste_trein_in_Rotterdam_Waalhaven
De eerste trein uit China in Rotterdam Waalhaven ©Port of Rotterdam

Naar een emissieloos jaar 2050? Bijna 20% van de landelijke uitstoot van CO2 vindt in de haven plaats. Die moet naar vrijwel nul. Als je de havengebieden bezoekt dan krijg je niet de indruk dat er snel einde komt aan het gebruik van fossiele brandstof. Rokende schoorstenen, raffinaderijen, wegen, spoorlijnen en schepen vol containers, overal om je heen zie en voel je de immense stromen goederen. Stel eens dat we geen fossiele brandstof meer gebruiken, niet al die spullen willen kopen die in duizenden containers worden aangevoerd, waar blijft de ‘motor van onze economie’ dan? Hier zie je sterk samengebald het vraagstuk waar we met zijn allen voor staan: hoe krijgen we dit in duurzame banen? Willen we deze steeds maar groeiende stroom aan goederen wel? Gaat die groei nog eindeloos door?

duurzaamheid in de haven van Rotterdam: nog ver te gaan

duurzaamheid in de haven van Rotterdam: co2-uitstoot-industrie

Vooralsnog is Rotterdam hard bezig met het innoveren van dit gigantische proces. Het Havenbedrijf Rotterdam heeft als doel zijn rol als epicentrum van bedrijvigheid te behouden, maar per 2050 met emissieloze industrie en scheepvaart. Milieuorganisaties zetten echter grote vraagtekens bij de opslag van CO2 zoals die wordt voorgesteld door de industrie. Zo zijn er veel meer vragen, die ik zelf erg fascinerend vind.

Mijn aanbeveling is dan ook: Heb je een hart voor duurzaamheid? Bezoek zeker de Rotterdamse haven. Op het eerste zicht misschien een tegenstrijdig advies, maar ik bedoel het serieus. Voor mij is het afschrikwekkend en aantrekkelijk tegelijkertijd. Deze duurzaamheidstransitie is meer dan een uitdaging. En je kunt hier van heel dichtbij volgen of het mooie plannen blijven, of de energietransitie daadwerkelijk met voortvarendheid wordt aangepakt.

Wil jij meer weten over de aanpak van duurzaamheid in de haven van Rotterdam? Er zijn diverse studies, rapportages en congressen. Op de website van het Havenbedrijf vind je veel informatie. Er zijn ambitieuze plannen, nu komt het natuurlijk aan op de realisering. Ook in het EVR rapport kan je hierover meer lezen.

Ook het bezoekerscentrum FutureLand kan ik om deze reden van harte aanbevelen. Het is een beetje propaganda door het Havenbedrijf Rotterdam, dus kijk daar een beetje doorheen. En bedenk bij het bezoek dat ook jouw nieuwe spullen waarschijnlijk in die containers zitten.

…En mocht je nog zin en tijd hebben om verder te fietsen, dan is een bezoek aan Brielle aan te bevelen. Een groter contrast dan tussen de Maasvlakte en Brielle is bijna niet denkbaar…

Meer inspiratie voor (korte) vakanties in de buurt: inspirerende staycation verhalen en tips.

“Ben je nog weggeweest?” “Oh, een staycation” * stilte, vragende blik * “Euh, hoe was dat?”

“Ben je nog weggeweest?” “Oh, een staycation” * stilte, vragende blik * “Euh, hoe was dat?”

Blog Featured Reisverhalen

Door Manu Busschots

De afgelopen zomer, en ook de vakantie ervoor, hebben wij in onze vakantiekeuze meegewogen wat de klimaatimpact zou zijn. Toen wij vorig jaar een zwembadvakantie in Noord-Italië hadden (avontuurlijk met de nachttrein gereisd en daar veel op de fiets), kreeg ik nog niet zoveel vragende blikken. Dit jaar merk ik toch dat het antwoord op de vraag ‘Ben je nog weggeweest?’ net even anders valt. Ja, we hielden een staycation. We bleven in België en Nederland, en zelfs gewoon in ons eigen huis. Het was voor ons ook een grote vraag hoe leuk en ontspannend wij dat samen zouden gaan vinden (spoileralert: super en ik deel graag waarom.)

Maar ik begrijp die vragende blikken dus wel. Zeker als ik dan nog toevoeg (wat ik vaak niet doe), dat het vertragen van klimaatverandering daarvoor een afweging was. Eigenlijk geeft het mij gewoon een veel beter gevoel om een leuke tijd te hebben als gezin als ik daarmee zo min mogelijk vuilniszakken in de toekomstige tuin van mijn kinderen gooi. Maar hé, ik ben ook gewoon een mens dat een jaar lang hard gewerkt heeft, dus opdracht één was: hoe maken we er een topvakantie van? Die vraag daagt meteen op de goede manier uit. In plaats van ‘Waar gaan we heen?’, werd de vraag: ‘Waar genieten we echt van, en zo mogelijk ook nog: heel lang?’ en ‘Kunnen we dat in de buurt vinden?’

Een vakantie vol onvergetelijke en onverwachte plussen

Zo ontdekten we dat Apeldoorn het grootste openluchtzwembad van Nederland heeft, met meer speelweide, speeltoestellen, glijbanen en zwemwater dan ik ooit in Spanje, Frankrijk of Italië ben tegengekomen. De hittegolf hielp, zeker! Maar aangezien we langer in Apeldoorn waren, konden we onze zwembaddagen ook afstemmen op de goed-weer-dagen. We hebben ook nog aan huizenruil gedaan met vrienden die in Den Haag wonen. Dus heerlijke stranddagen, en – wat we ook altijd leuk vinden op vakantie – ergens anders slapen, je boodschappen doen en vreemde talen en culturen om ons heen. Onverwachte plus: het heeft echt iets heel verbindends om een paar dagen in het huis en de wijk van goede vrienden te verblijven. Een blijvend effect op de vriendschap.

Waar houden we nog meer van? Wandelen! Dat hebben we dus veel gedaan in de buurt van Apeldoorn (waar we mede om die reden al naartoe verhuisden), en ook in de Ardennen. Een Belgische tante van me heeft daar een huisje waar we gebruik van konden maken: weer zo leuk dat we Frans om ons heen hoorden en op mooi glooiend terrein konden wandelen. Met als extra voordeel: het was makkelijk om voor de kinderen dingen te vinden die ze heerlijk vonden en natuurlijk dat de hele reistijd erheen ook wel meeviel. En nog een groot voordeel: die tante en die neef die we veel te weinig zien? Bijgepraat en een waterbalonnengevecht is heel wat leuker als familiegelegenheid dan een begrafenis.

Waar heb ik nog meer van genoten? Mijn jongste zoon leren fietsen in een paar dagen in ons eigen straatje. Onvergetelijk, blijvend. Mooie nieuwe (tweedehands) fietsen op de kop getikt voor onze twee oudsten. Deze vakantie laat ze nog lang stralen op hun stalen rossen naar school toe! De garage is eindelijk opgeruimd. Nog elke dag plezier van… en we hebben denk ik ongeveer de helft geld bespaard t.o.v. onze standaardvakanties vroeger. Dat gaan we gebruiken om ons huis nog verder klimaatvriendelijk (=voordeliger, comfortabeler) te maken voor de winter. Nog een voordeel dat we niet vooraf bedacht hadden: de zomer-uitverkoop leverde leuke koopjes op in rustige winkels. Dat hoeven we ook niet meer tussendoor te proppen in het drukke jaar.

Terugblik en tips

Enkele conclusies. Deden we deze staycation voor het klimaat? Ja, maar ook nee, want als we er niet ook vriendschappen, familie, ontspanning, avontuur, geld voor leuke projecten, etcetera door hadden ervaren, dan hadden we het anders gedaan.

En een paar tips die voor ons heel goed werkten:

  1. De to do list (en alle tablets, telefoonberichten, enzovoort) aan de kant. Thuis is nog steeds weg, zonder wifi en met vakantieboeken.
  2. Maak een ‘wishlist’. Voor ons is dat: andere talen, wandelen, lummel en loltijd met elkaar (‘kinderen de baas’-dag is inmiddels een leuke traditie), exotische dieren (Burgers Bush en Apenheul dagen waren erg leuk), lekker uit eten en ontdekken.
  3. Ergens anders slapen. Dat doet toch wonderen voor het opfrissen van de geest. Overigens was de week zijnsretraite die ik in Lochem had – tussen de Drentse zwerfkeien in Stone Henge opstelling – daar ook ideaal voor.

Dit jaar heeft voor mij weer bewezen: het avontuur en geluk zit in ons. Aan onszelf de uitdaging hoe we dat vormgeven, in welke setting dan ook.

Ook zin in een Staycation, en op zoek naar meer tips? Tips voor een succesvolle staycation

Miles that Matter: met de trein naar Maleisië

Miles that Matter: met de trein naar Maleisië

Reisverhalen

Door Martine de Zoeten

Max en ik zijn allebei wereldverbeteraars. Tijdens onze studie Global Challenges aan de Leiden University College hebben we over veel verschillende global challenges geleerd, maar er is er één die ons het meest raakt: namelijk dat we maar één aarde hebben en hier dus zorgvuldig en duurzaam mee om moeten leren gaan.

Om deze challenge aan te pakken wilden we uit onze Nederlandse bubbel. Ik wou in West-Australië leren van inheemse volkeren: hoe ervaren zij klimaatverandering en wat zien zij als oplossing? En Max plande een studie-uitwisseling in Maleisië, om daar de impact van klimaatverandering op het regenwoud en de oceaan te bestuderen.

Plannen van de reis

Maar naar deze bestemmingen vliegen voelde gek, eens je weet hoe groot de impact van een vliegreis is. Het begon met een gek idee: kunnen we er niet op een duurzamere manier, met de trein heen? Misschien niet naar Australië, maar toch ten minste tot in Maleisië?

We kenden de Trans-Siberia Express, die je van Moskou naar Beijing brengt. En we wisten dat China een goed treinnetwerk heeft. En dan ben je bij wijze van spreken al bijna in Maleisië… Na een goede analyse van de wereldkaart kwamen we er achter dat het inderdaad mogelijk was. Via de Routeplanner Rome2Rio ontdekten we dat je via Moskou en Kazachstan naar China, Thailand en Laos kan reizen om vervolgens eindbestemming Kuala Lumpur te bereiken. 13.000 km in totaal, met een geschatte reistijd van 1,5 maand.

Crowdfunding “Miles that Matter

Om deze reis mogelijk te maken besloten we fondsen te werven via crowdfunding. Onze “Miles that Matter” campagne was geboren. Via de crowdfunding konden we onze reis financieel mogelijk maken. Niet de treintickets zelf zijn duur (een vliegticket kost meer dan al je treintickets samen), maar je bent wel ruim een maand aan het reizen waardoor je uiteindelijk meer geld uitgeeft.

Maar belangrijker: met de crowdfunding wilden we de wereld wakker schudden en laten zien hoe je kan reizen met minder CO2 en meer avontuur. Veel mensen staan namelijk niet stil bij de impact van vliegen. Konden we sommige mensen misschien zelfs inspireren om voor een volgende reis een duurzamer en avontuurlijk alternatief te kiezen?

En dat wakker schudden is gelukt! De campagne bleek een erg goede manier te zijn om veel mensen te bereiken: ons verhaal is meermaals in de media gekomen, we hebben 116 crowdfunding supporters gevonden, een facebook groep opgericht met meer dan 1300 volgers en een pre-departure party georganiseerd. In deze periode zijn we met ontzettend veel mensen het gesprek over duurzaam reizen aangegaan. Het mooie is dat we zelfs sommige van deze geplante zaadjes hebben zien uitkomen. Zo heeft een studente in de organisatie van de klasreis naar Berlijn door onze campagne voor de bus i.p.v. het vliegtuig gekozen.

De reis

Onze reis duurde ongeveer 1.5 maand, met in totaal 20 reisdagen. We hebben niet voor de populaire Trans-Siberia route gekozen om naar China te reizen, maar hebben besloten de Zijderoute via Kazachstan te volgen. Aangezien we in januari zouden reizen, zou het echte Siberië in Rusland en Mongolië bizar koud zijn geweest. Kazachstan was iets aangenamer, hoewel de temperaturen daar ook regelmatig de -30 bereikten.

Onze route: Den Haag>Berlijn>Moskou>Kazachstan>China>Laos>Thailand>Kuala Lumpur

Van den Haag naar Moskou

We vertrokken op 30 december 2017 vanuit Nederland met de ICE naar Berlijn.

Ons vertrek

Daar begon het echte avontuur. Op 1 januari stapten we namelijk op een 23-uur durende treinreis die ons door Polen, Wit-Rusland naar Rusland bracht. We ontdekten al snel een van de redenen waarom bepaalde medereizigers met de trein naar Moskou reisden: je kan ontzettend veel spullen meenemen. Onze Russische medereizigers hadden tassen vol Playmobil meegenomen, wat zowat de hele coupé vulde waardoor wij letterlijk op onze eigen tassen moesten zitten.

Onze visums werden op een wel heel bijzonder moment gecontroleerd: om 3 uur ‘s nachts, bij de grens in Minsk. Daarna weer doorslapen…

Via de Zijderoute naar China

Na 2 dagen Moskou reisden we door naar Astana, de hoofdstad van Kazachstan. Deze reis van 3,105 km duurde 3 dagen en nachten. We vertrokken om 11h ‘s avonds vanuit Moskou op dag 1, en kwamen in Astana aan op dag 4 in de ochtend. Het bijzondere van zulke lange treinreizen is dat je in die paar dagen een band opbouwt met je medereizigers, ook al spreek je niet dezelfde taal (de meeste mensen spraken nauwelijks Engels). Wat ontzettend goed werkte om te communiceren was het wereldkaartje dat we hadden meegenomen, waarop we onze reis konden aanwijzen aan medepassagiers.

In Moskou was het koud, in Astana al helemaal: -25 graden Celsius. In de winter valt er zoveel sneeuw in de stad dat mensen dag en nacht in de weer zijn om sneeuw te scheppen. En het ijs op de bevroren rivieren was toen wij er waren zo dik dat er zelfs auto-races op werden gereden.

De stad was niet bepaald wat we hadden verwacht: overal lichtjes, hoge moderne torens en winkelcentra met heuse tropische zwembaden. Supermodern dus. Bij naderhand niet zo verbazingwekkend, want de stad is net zo jong als ikzelf en slechts sinds 20 jaar de hoofdstad. Alles was nieuw en nog volop in ontwikkeling.

treinrestaurant_in_kazachstani_stijl
Treinrestaurant in Kasachstani stijl

In Astana
In Astana

Vervolgens reisden we verder naar Turpan, een kleine Westelijke Chinese stad in de buurt van Urumqi. Op 1,5 dag legden we zo 1,400 km af. Er waren tijdens onze reis strenge (grens) controles vanwege onrust onder de lokale bevolking. Tijdens een van die controles is onder andere onze reisgids Lonely Planet ingenomen (een illegaal boek, want op de kaart van China staat Taiwan niet vermeld). Ook koste het ons een flinke dag om aan lokaal geld en een treinticket te komen… Ironisch genoeg moesten we naar het vliegveld om een werkende ATM te vinden.

Turpan is al eeuwenlang een hotspot op de Zijderoute. Een plek waar mensen uit verschillende culturen goederen, kennis en verhalen uitwisselden. De stad is omgeven door ongerepte woestijngebieden en felgekleurde bergen. Overal waar je kijkt zie je moskeeën, ezelkarren en bazaars. Maar je vindt er ook moderne skyscrapers, een bijzonder contrast. We hebben vooral genoten van het delen van verhalen met onze lokale hosts in deze fascinerende plaats.

In de woestijn bij Turpan
In de woestijn bij Turpan

Reizen in China

Na een week in Turpan reisden we in 24h door naar Xi’an, het Oostelijke eindpunt van de Zuideroute. De stad is er ook een van contrasten. Zo is het het hart van het begin van de Chinese beschaving. De Qin-dynastie, de eerste dynastie die China verenigde, had vlakbij zijn hoofdstad. We hebben er het graf van keizer Qin Shi Huangdi met het bijbehorende Terracottaleger bezichtigd. Het leger bestaat uit ongeveer 8000 generaals, legerofficieren, soldaten, boogschutters en paarden. De beelden waren hol en van klei gemaakt, geschilderd in heldere kleuren. De beelden moeten na de opgraving als puzzelstukjes in elkaar worden gezet.

 

Maar het is ook een erg moderne stad, helaas met de bijhorende luchtvervuiling. Daarom is het dragen van een masker hier normaal. Het viel ons op dat er wel een algemeen bewustzijn over de oorzaak is, in tegenstelling tot Astana, waar mensen het wijten aan het gebrek aan wind.

Smog_in_China
Smog in China

China heeft het meeste indruk op me gemaakt. Het is enerzijds een moeilijk land (facebook is verboden, strenge grenscontroles, etc.), maar het heeft het ook een enorme cultuur en is ontzettend divers. We hebben er erg leuk contact gehad met de lokale bevolking. En omdat we met de trein reisden, kwamen we langs plekken waar ze nauwelijks toeristen zagen wat tot hele leuke reacties leidde.

Het land is ook in transitie, en dat merk je. Enerzijds is er een grote mate van luchtvervuiling met kolencentrales aan de randen van de steden. Anderzijds zie je overal elektrische scooters, grote zonnepaneelvelden en een groeiend bewustzijn rond duurzaamheid.

Dit kregen we ook te horen bij de Netherlands Business Support Office in Chengdu (onze volgende tussenstop in China), waar we gingen praten over de duurzaamheid in de regio en de rol van bedrijven hierin. Vanaf het kantoor op de 22ste verdieping zag je hoe de stad in een dikke laag smog hing. Maar we kregen wel te horen dat klanten steeds meer waarde hechten aan dit thema en ook de overheid voert de druk op. Zo rijden er in de stad alleen nog maar elektrische scooters en is het slechts een kwestie van tijd voordat ook auto’s elektrisch moeten zijn.

Met de trein door Zuid-Oost Azië

Onze laatste stop in China was Kumming, wat we na een treinreis van circa 21h bereikten. Vanaf daar reisden we door naar Zuid-Oost Azië. In Kumming is de hogesnelheidslijn nog niet voltooid, daarom moesten we met de bus vanuit China, door Laos, naar Thailand. En dat hadden we geweten ook. Ruim 30 uur door een ruig bergachtig en begroeid landschap met meer bochten dan ik aankon. Maar de rit gaf wel prachtige uitzichten over de beboste bergen!

Nachttrein_naar_Maleisie
Nachttrein naar Kuala Lumpur

Vanaf Bangkok in Thailand namen we de nachttrein naar onze eindbestemming om onze laatste 1500 km te overbruggen. Na 40 dagen, 13.000 kilometer over land, heel veel treinen en een aantal bussen en tuk-tuks kwamen we zo om 9 februari aan in Kuala Lumpur.

Van Maleisië naar Australië

Maar daar hield mijn reis nog nog niet op. Max bleef wel in Maleisië voor zijn studie-uitwisseling, maar ik moest verder richting Australië. En dat kan helaas niet duurzaam. Ik heb nog een aantal opties overwogen, waaronder meereizen met een vrachtschip. Maar omdat het vrij duur is en ik het laatste stuk alleen reisde, heb ik het vliegtuig van Kuala Lumpur naar Perth genomen.

En ik was niet de enige. Jeetje, wat veel vliegtuigen zijn er op dit traject! The Australians love to fly…

Vliegen_Australiers
Australiërs love to fly…


En dit merk ik ook sterk sinds ik hier ben en verhalen deel over mijn treinreis. Australiërs zijn namelijk erg gewend om te vliegen, en de discussie over vliegen vindt nauwelijks plaats. Een groot deel van de bevolking vliegt regelmatig naar Europa of Azië om familie te bezoeken. Maar ook: het land is zo groot dat je makkelijk 5 uur rijdt naar het volgende kleine stadje. Andere grote steden liggen op 1 tot 4 uur vliegafstand. Veel families zijn dus over het hele land verspreid en vliegen regelmatig om toch bij elkaar te kunnen zijn.

Terugblik

Het was een reis van tegenstellingen, maar vooral veel avontuur en ontdekken! Lange, mooie treinritten door Siberië, de woestijn en het regenwoud. Heel veel spicy eten, -30 graden tot +30 graden, sneeuwstormen en hittegolven. We hebben plekken bezocht waar nauwelijks andere toeristen komen, de verschillende culturen intens ervaren en vooral genoten van al die diversiteit.

Ik zou deze reis aanraden voor iedereen die op zoek is naar een portie avontuur en cultuur, en voldoende tijd heeft. Elk land heeft haar eigen taal, cultuur, munteenheid, gerechten en gewoontes. Deze veelzijdigheid maakte onze reis ontzettend interessant, maar dit vele switchen moet je wel aanspreken.

Het treinnetwerk in Azië (en vooral in China) is uitgebreid. Treinreizen kan dus goed, en vooral in China wordt de HSL in snel tempo aangebouwd. Met de trein reizen is vooral populair onder de lokale bevolking: treinen zijn namelijk goedkoop, vliegvelden liggen ver weg, en in de trein kan je (ontzettend) veel spullen meenemen. Het is dus een erg fijne manier om met de lokale bevolking in contact te komen.

Ondertussen maken wij ons alvast klaar voor ons volgende treinavontuur: we reizen namelijk ook terug met de trein, deze keer via de Trans-Siberia Route! We houden verslag van onze reis bij op https://www.facebook.com/8525milesthatmatter/

 

Note: Martine is in juni 2018 verkozen tot Duurzame Jonge 100 vanwege het Miles that Matter project. “Van een crowdfund campagne, tot het organiseren van een pre-departure event over duurzaam reizen, van het in de trein hobbelen, tot een ambassadeur er ongegeneerd op wijzen dat Shell toch echt niet onder de categorie duurzame bedrijven valt. Martine is een leider die lead by example en wijkt voor geen koning of minister van haar principes. Juist omdat Martine een beetje een achter de schermen held is, spreekt ze een groep jongeren aan die zich zeer door haar geïnspireerd voelen.”” http://dj100.nl/martine-de-zoeten/

Tips

Treinreis
  • In het organiseren van onze reis hebben ook we veel gehad aan Seat61, die uitgebreide informatie geeft over zowel de Trans-Siberia express en de Zijderoute, de 2 opties om richting Azië te reizen met de trein.
  • De meeste treinen rijden niet dagelijks, maar bijvoorbeeld om de dag of 2 keer per week. Hou daar rekening mee in het plannen van je reis. Ook hier geeft Seat61 goede informatie over.
  • Rome2Rio is een fijne routeplanner en hebben we gebruikt in de voorbereiding. Toen we Amsterdam – Kuala Lumpur opzochten via deze routeplanner Rome2Rio kregen we enkel vliegsuggesties. Maar de sub-trajecten gaven wel goede resultaten voor reizen met de trein! Wees dus creatief met het opsplitsen van je route als je bij een verre bestemming enkel vluchtopties te zien krijgt.
  • De reis tot en met Moskou hadden we vooraf geboekt. Vanaf dan hebben we onze reizen steeds in het aankomststation geregeld, want dat bood meer flexibiliteit.
  • Begin op tijd met je visa aanvraag. Wij hadden voor Belarus, Rusland en China een toeristen visum nodig. In andere landen krijg je deze gemakkelijk bij de grensovergang. Neem voor elke aanvraag tenminste 2 weken de tijd en volg de aanwijzingen van de website van het betreffende consulaat nauwkeurig op.
Reizen in Azië
  • Lees je in op de landen waar je doorheen reist, dan begrijp je nog beter wat je ziet. Boeken van reizigers als Jelle Brandt Corstius (‘Rusland voor gevorderden’) vonden wij geweldig voor op de e-reader onderweg.
  • Een waardevolle les: haal van tevoren al wat buitenlands geld voor het geval je in het nieuwe land niet gelijk een werkende pinautomaat vindt.
  • Als vegetariër, leer hoe je ‘geen vlees’ zegt in elke taal. Vaak wordt de vertaling van ‘vegetariër’ niet begrepen, dus “geen vlees” is duidelijker.
  • Wij hebben goed moeten nadenken over wat we meenamen op onze reis. Het probleem was namelijk: “Wat neem je mee als je maandenlang weg bent met temperatuurvariaties van min 30 tot plus 30 graden?” Wij hebben dit opgelost door één set kleren (en bergschoenen) aan te schaffen voor de extreme koude, en voor de rest laagjes zomerkleding over elkaar aan te trekken.
Nuttige apps in China
  • Download apps die in China werken. Google apps (dus misschien zelfs je wekker!) werken niet in China.
  • We hebben veel gebruik gemaakt van Pleco: Chinese tekens natekenen en vertalen.
  • Gebruik Opera VPN (of een andere VPN-app) zodat je je social media accounts kan gebruiken in China.
  • Wij hebben gebruik gemaakt van Maps.me in plaats van Google maps.
Met de trein naar en door Noord-Spanje: steden en natuur

Met de trein naar en door Noord-Spanje: steden en natuur

Reisverhalen

Door Piet Heijdanus.

Wij zijn een stel van rond de 70 en we wilden eens een keer zonder auto op vakantie naar Spanje. We zijn eerder met de auto naar het buitenland op vakantie geweest, maar wij rijden niet graag grote afstanden. Fietsen is te ver, vliegen is voor ons geen optie. Los van de klimaataspecten vinden we het hele gedoe rond een vliegreis helemaal geen vakantiegevoel geven. Het werd dus een treinreis naar Noord-Spanje.

Plannen en boeken met de Treinreiswinkel

Met behulp van de Treinreiswinkel in Leiden hebben we onze reis georganiseerd. Ons startpunt was een bestaande treinreis naar Noord-Spanje, die we heel fijn hebben kunnen aanpassen aan onze wensen.

De bestaande reis voor Noord-Spanje start met een treinreis met de Thalys en TGV tot Hendaye aan de Spaanse grens. Vanaf daar ga je met stoptreinen in dagetappes naar Santiago de Compostela. Terug reis je met de Spaanse TGV weer richting Burgos en naar de Franse grens. Je verblijft dan steeds maar één nacht in een hotel en de volgende dag ga je direct weer verder.

Wij vonden het prettiger minstens twee nachten op een plaats te blijven en zo wat meer rust in te bouwen. Wij wilden ook liever wat natuur zien dan helemaal naar Santiago de Compostela te reizen. En we wilden graag naar Picos de Europa, een bijzonder mooie bergketen in Noord-Spanje. Zo gezegd, zo gedaan.

Spaanse trein

De Treinreiswinkel heeft de reserveringen voor de hogesnelheidstreinen gemaakt en de vertrektijden van de lokale stoptreinen keurig voor ons op papier gezet. Ook hebben ze bijna alle hotels geselecteerd en gereserveerd. De hotels worden geselecteerd op basis van hun afstand van het station (en bijvoorbeeld niet op basis van duurzaamheid). Het is erg namelijk erg prettig dat je na een (lange) reisdag zo vanuit het station het hotel in loopt. De looproutes van station naar hotel waren bijgevoegd.

Met de trein naar en door Spanje

Wij vonden het voordeel van reizen met de trein dat we veel meer in contact kwamen met de lokale bevolking dan wanneer we met de auto reizen.

Over het algemeen verliepen de treinreizen vlot en snel. Op onze heenreis zijn we ‘s ochtends om negen uur vertrokken uit Rotterdam en ‘s avonds om 8 uur kwamen we aan in ons hotel in San Sebastian. Wel was onze overstap in Parijs lastig in verband met een versperring van een deel van de metrolijn. Met een taxi haalden we op het nippertje de TGV naar het Zuiden. In Spanje zaten we per reisdag zo’n drie uur in de stoptrein, wat voor ons goed te doen was. Dit gaf niet het gevoel dat we alleen maar in de trein zaten.

Het meest bijzondere moment beleefden we toen we ‘s morgens vroeg met de trein langs de uitlopers van de Picos slingerden met wisselende uitzichten, nevels en kleuren van de rotsen, en dat in een TGV met een snelheid van hooguit 30 km per uur.

Treinreizen (met de stoptrein) in Spanje zijn trouwens niet de snelste manier van vervoer, maar wel zeer goedkoop én mooi met veel wisselende uitzichten op prachtige bergketens. Er zijn op de meeste trajecten ook busverbindingen die sneller zijn dan de stoptreinen.

Wanneer je op de televisie een programma ziet als Rail-Away dan zie je steeds treinen van boven af door het landschap rijden. Het beeld van zelf in een trein zitten en van de grond af de omgeving aan je voorbij zien glijden is wel heel iets anders. Je bent veel meer in het landschap en je hebt contact met de omgeving.

Uitzicht-op-strand

 

San Sebastian

Onze mooiste ervaringen

We zijn met name blij dat we het uitstapje naar de Picos de Europa hebben ingelast. Het is werkelijk een prachtig gebied. Fuente Dé bestaat uit twee hotels en het begin van een kabelbaan. ‘s-Zomers is het hier heel druk, maar in het voorseizoen waren er gelukkig geen drommen mensen. Met de kabelbaan zijn we naar de sneeuw gegaan, maar het was geen goed weer om ver te wandelen. We hebben vooral genoten van de rust en de prachtige uitzichten.

We vonden Bilbao, Santander en San Sebastian en Oviedo de meest bijzondere steden. Het Guggenheim museum in Bilboa was indrukwekkend om zijn architectuur, maar eerlijk gezegd hebben we meer genoten van een kleiner, lokaal museum in Oviedo. In Oviedo was het ook heel gezellig. Zo kwamen we er terecht tussen de kinderen die hun eerste communie deden. Bilbao is een gezellige stad, niet zo toeristisch als Burgos en ook met veel mensen op straat. In Santander hebben we prachtig gewandeld op het Peninsula de Magdalena.

En dan niet te vergeten: het eten. Heerlijk zijn de kleine Pintxos hapjes (een soort kleine broodjes met van alles en nog wat erop, vergelijkbaar met sommige soorten tapas). Je kunt ze aan elke bar verkrijgen. Het eten is niet duur vergeleken met Nederlandse prijzen. In de meeste restaurants waren vegetarische menu’s mogelijk. Het Spaans is soms een belemmering om een keuze uit het (vegetarische) menu te kunnen maken. Een Spaans gidsje is dus wel aan te bevelen.

Pintxos

De tegenvallers

De stad Burgos viel ons tegen. Daar waren we op onze laatste reisdagen. Het viel ons op dat men de Camino-pelgrims daar een beetje moe was. Het krijgt trekjes van een uit de hand gelopen cultus.

Wat ik me ook onvoldoende gerealiseerd had, is dat Engels als voertaal (ook in de stoptrein) niet overal soepel liep. Voor een volgende reis in Spanje zouden we op zijn minst een korte cursus Spaans volgen.

De hotels waren van redelijke kwaliteit en het ontbijt was over het algemeen heel verzorgd. Toch voelen wij ons in een hotel al snel in een strak schema gedwongen. Wij zijn nu eenmaal niet echt mensen om lang in een hotel te logeren.

Picos de Europa

Terugblik

Nu we terugkijken op deze bijzondere reis, gaan we deze trip wellicht nog een keer doen, maar dan met een extra verblijf van een week in een appartement. Dan kunnen we wat meer rust inbouwen en zelf koken. We zijn dan vrijer dan in een hotel. Kortom we houden een positief gevoel over aan deze manier van reizen. De toegevoegde waarde van niet zelf in de auto te reizen vonden we prettig.

Tips

  • Bouw voldoende tijd in om ergens te verblijven; elke dag weer verder (zoals de standaard reis is) vonden wij te weinig rust en vakantiegevoel geven.
  • Voor onze reis naar Frankrijk zouden we de volgende keer kiezen voor eerste klas vanwege de extra beenruimte en comfort. We vonden de tweede klas wel erg krap. De Spaanse sneltreinen zijn ruimer, dus daar hoef je geen eerste klas te kiezen.
  • Er wordt nog steeds weinig Engels gesproken; zorg voor een basiscursus Spaans of in elk geval een goede taalgids. Ook handig in restaurants en winkels.
  • Als je Spanje erg ver vindt in één ruk, onderbreek je reis dan onderweg een paar dagen.
  • Als je zelf je reis plant, gebruik dan een goede reisplanner, zoals Rome2Rio; deze geeft alle mogelijkheden, dus ook duurzame varianten.
Wandelen in de Franse Cévennes: actief de rust opzoeken

Wandelen in de Franse Cévennes: actief de rust opzoeken

Reisverhalen

door Michiel en Verena

De Cévennes

De Cévennes zijn een deel van het Centraal Massief in zuid Frankrijk. Het is een middelhoog gebergte, tussen de 500 en 1500 m hoog, veelal begroeid met kastanjes, brem, eiken en lavendel. Het is opgenomen op de UNESCO werelderfgoedlijst. Een groot deel ervan vormt het Parc national des Cévennes. Het is het enige bewoonde, maar dunbevolkte nationale park met vooral kleine oude dorpjes (hameaus). Met ongeveer 2700 kilometer aan afwisselende wandelpaden en de vele verstilde dorpjes is het een wandelgebied pur sang.

Kaart Cevennes

Cevennes (Frankrijk)

De heenreis.

We reisden er per trein naartoe omdat we niet zo ver met de auto wilden rijden en omdat dit de enige bestemming was. Dat betekende heel wat overstappen: twee keer in Nederland voor we in de Thalys naar Parijs zaten. In Parijs moesten we van het Gare du Nord naar het Gare de Lyon, wat altijd een onrustige bedoening is. Vervolgens reden we met de TGV naar Nîmes, waar we overstapten op een lokale trein naar Genolhac. Toen was het nog een taxirit van een half uur naar onze B&B (of in het Frans ‘chambre d’hôtes’) La Source de Castagnols. Al met al is het een lange reisdag.

Naderhand hoorden we dat je ook veel eenvoudiger met de trein naar deze bestemming kunt reizen. Er zijn TGV’s vanuit Brussel-Zuid/Midi die om Parijs heen, rechtstreeks naar het Zuiden rijden. Vanuit Amsterdam, Schiphol of Rotterdam hoef je dan maar twee keer over te stappen (in Brussel en in Nîmes). In de zomermaanden rijdt er ook één keer per week een Thalys rechtstreeks vanuit Amsterdam naar Valence in minder dan 6 uur, waarna je in 2,5 uur verder kan reizen tot Genolhac.

Onze B&B en haar gastvrijheid.

Wij waren met nog circa tien anderen te gast in La Source de Castagnols bij Vialas (zie foto), een oude boerderij, gebouwd en uitgebreid tussen 1300 en 1684. Deze lokatie hebben we via een reisbureau geboekt. Na de nodige op- en neergangen is deze boerderij 12 jaar geleden als ruïne overgenomen door Henk Jan en Marjoleine Spruyt. We vonden het indrukwekkend hoe zij dit in de afgelopen jaren hebben gerestaureerd. Met respect voor het oude en met toevoeging van creatieve en speelse oplossingen zowel buiten als binnen. Er mag weinig in een nationaal park, maar tegelijk moet er het nodige gebeuren om aan de wensen van gasten van nu tegemoet te komen. Dat is prima gelukt.

 

vue_generale_la_source_de_castagnols

Wij kozen ervoor om ook bij hen te eten. We hadden zowel ontbijt als diner, en namen ook een lunchpakket mee voor tijdens onze wandelingen. Voor het diner dronken we met hen en de andere gasten (in ons geval Duitsers, Zwitsers en Belgen) een aperitief. Voor alle speciale dieetwensen werden oplossingen gevonden. Er is een bistro op ongeveer een kilometer afstand, maar daar zijn wij niet geweest; dat was trouwens een stevige helling op/af.

Wandelen in de Cevennes: onze ervaringen

Het is een echt wandelgebied. Behalve dat de omgeving heel mooi is, genoten wij ook van de stilte. Zeker zonder auto ben je hier ver van alles verwijderd. Daardoor kom je ook niet in de verleiding om snel naar een stadje te gaan om te winkelen of rond te kijken. Het is echt een plek waar je tot rust komt. Er is wel een gehucht op loopafstand, maar daar is niet veel te beleven.

Voorafgaand aan de wandeling kregen we van Henk Jan desgewenst anti-verdwaaltips en kaartenmateriaal. En eenmaal dreigden we te verdwalen; toen kon hij ons op ons verzoek telefonisch bijsturen. De wandelingen eisten soms wel wat klauterwerk, maar dat vonden wij geen enkel probleem.

Verena op boomstammen Wandelen in de Cevennen: Michiel op wandeltocht

De terugreis.

Bij de start van onze terugreis bleek het station van Genolhac stevig op slot te zitten. Er werd weer gestaakt (NB in Frankrijk zijn er in de periode april – juli 2018 stakingen door de spoorwegsector – https://www.nsinternational.nl/nl/stakingen-sncf). En dat terwijl de informatie was dat de treinen zouden rijden. Het hele treintraject met aansluitend de TGV en Thalys dreigde te ontsporen. Gelukkig zorgde onze gastvrouw Marjoleine er zelf voor dat we op tijd in Alès kwamen en vervolgens de aansluiting naar Nîmes bereikten. Zorgzaamheid tot na het vertrek. We reisden met nog warmere gevoelens naar huis.

Hoe eco was het nou?

We zijn nogal allergisch voor bedrijven die luidruchtig vertellen hoe eco ze zijn. Hier werd er nauwelijks over gesproken, maar leefde het wel. Als je de website van onze B&B bezoekt dan kun je zien dat ze partner zijn van het Cévennes Ecotourism. Op hun website staat ook een lange lijst van acties en maatregelen op het gebied van duurzaamheid.

Een paar voorbeelden. De restauratie was gedaan met vrijwel alleen lokaal natuurlijk bouwmateriaal, veel natuursteen en hout. De grondstoffen voor het eten kwamen van lokale leveranciers en boerenmarkten. Geen pakjes en zakjes. Ik vroeg me af of ik plastic in huis gezien had. Ja, plastic dozen voor het lunchpakket.
Op de deur van de douche zat een klein zandlopertje.

Zichtbare zonnepanelen zijn in het park niet toegestaan, laat staan windmolens. Maar er werd wel gebruik gemaakt van warmtewisselaars. En er was grondig geïsoleerd.

De eigenaren, Marjoleine en Henk-Jan Spruyt:

Wij vragen een echte bijdrage aan onze gasten en onze eigen lat ligt hoog.
We hebben het afgelopen jaar heel veel veranderd in de bedrijfsvoering, opzet en ethiek. Intergratie van onze chambres d’hôtes in permacultuur, betere kwaliteit van producten, lokaal geproduceerd, biologisch of agro-ecologisch, minder vlees, vegetarische maaltijden, meer aandacht aan presentatie van gerechten veel minder afval, sociale integratie in de regio, en al met al een lagere winstmarge daardoor, maar altijd nog genoeg.

Tips.

  • Extra voor kids: vlakbij was een ezelhouderij waar je ezels kon leasen na een goede werkinstructie.
  • Je gaat hier naartoe voor rust, wandelen en genieten van de natuur. Als je voldoende Frans begrijpt dan is dit een mooie website: cevennes-ecotourisme
  • Let goed op hoe je reist; overstappen in Parijs hoeft lang niet altijd. Raadpleeg de reisplanner van NS Internationaal, of een andere goede reisplanner.
  • Deze locatie is best een eind reizen van Nederland. Wij willen er graag nog eens heen, maar dan willen we ons verblijf combineren met nog één of meer bestemmingen tijdens de zelfde reis.
  • NB in Frankrijk zijn er in de periode april – juli 2018 stakingen door de spoorwegsector – nsinternational.nl/nl/stakingen-sncf

Deze accommodatie is overduidelijk duurzaam. In veel gevallen is dat niet zo duidelijk. Lees ons bericht De wondere wereld van de eco-labels.

Met boot en fiets door Noord-Nederland

Met boot en fiets door Noord-Nederland

Reisverhalen

Door Michiel Fischer.

Dit jaar boekten we voor de derde keer een reis met boot en fiets. Het fijne van bootreizen is dat je rondreist zonder telkens te hoeven in- en uitpakken en veel buiten kan zijn. Het nadeel van die cruiseachtige reizen is het passieve, wat verveelde sfeertje dat er omheen kan hangen. Daarom vielen we een paar jaar geleden ook voor de boot-en-fiets-vakanties. Voor ons is het een mooie combinatie van relaxen en actief zijn. De afgelopen jaren maakten we al de tocht over de Donau, waarbij Passau, Wenen en Boedapest werden bezocht, en over de Oostzee bij Rügen. Dit jaar kozen we voor zeilen en fietsen in Noord-Nederland.

herberg_de_greate_pier Op de boot het Wapen fan Fryslan

We troffen het zeer met het weer, (zeven dagen zon en oostenwind kracht 3) en ook met het tafelgezelschap (2 mensen uit Canada, 2 uit Duitsland en 2 uit Nederland). De gemiddelde leeftijd was 50+ maar er was ook een vader met zijn dochters van 8 en 13. Het totale gezelschap was 26 deelnemers en 4 bemanningsleden. Je kon actief meezeilen maar kon ook kiezen voor rustig lezen in een van de comfortabele hoekjes.

routekaart fiets en boot Noord-Nederland

De boot en fiets reisroute

We fietsten gemiddeld 40-50 kilometer per dag, meestal gecombineerd met een aantal uren zeilen. Daarbij werd de dagindeling sterk bepaald door het getij en het weer. Op het kaartje kun je de route zien die we hebben afgelegd. Tijdens deze tocht bezoek je geen toeristische hoogtepunten zoals het Rijksmuseum, de grachtengordel of het red light district. Maar je komt wel in mooie, erg Hollandse, oude stadjes zoals Enkhuizen, Medemblik, Den Burgt, Harlingen, Franeker, Workum en nog kleinere dorpjes als Gaast. En voor ons was er een hernieuwde kennismaking met het planetarium van Eize Eizinga, de Friese schilder Jopie Huisman en het wrakkenmuseum op Terschelling.

Boot en fiets in Noord-Nederland de Brandaris tijdens boot en fiets door Noord-Nederland

Naast de beschreven activiteiten was er volop gelegenheid om even in zee of meer te duiken.

We vonden het een fijne, groene reis.

Praktisch & Tips

Je kon je eigen fiets meenemen maar ook e-bikes of gewone fietsen huren.Het startpunt van onze bootreis was Enkhuizen, dat prima per trein bereikbaar is. Voor €6 kun je je fiets meenemen in de trein.

Op deze reis werd alleen overdag gevaren; op andere reizen, zoals de Donau-reis wordt soms wel ‘s-nachts gevaren.

Aan boord werd goed gekookt en rekening gehouden met vegetarische wensen.

Wij reisden met de Oostenrijkse organisatie Radreisen: https://www.radreisen.at/

De bemanning van onze boot was Nederlands, maar ze spraken ook Duits en Engels.

Meer fietsen in Nederland? Lees Natuurroute: op de fiets van Den Haag naar Groningen.

Fietsen door Scandinavië – hoe duurzaam reizen leidt tot nieuwe avonturen

Fietsen door Scandinavië – hoe duurzaam reizen leidt tot nieuwe avonturen

Reisverhalen

Door: Tessa Leferink

In de zomer van 2017 heb ik na mijn afstuderen 2 maanden door Noord-Europa gefietst. Na mijn bachelor had ik al een keer 3 maanden gereisd in Zuid-Oost Azië. Het welbekende verre backpack avontuur had ik dus al meegemaakt.  Ik wou het deze keer anders doen: actiever, trager, duurzamer en misschien wel nóg avontuurlijker.

Het werd een fietsvakantie door Scandinavië, samen met Isabel. Na een lange afstudeerperiode zonder al te veel beweging waren we zeker niet in topconditie. In een soort over-enthousiasme hebben we er echter geen moment stilgestaan of dit een probleem zou vormen, en dat was het gelukkig ook niet.

Voor vertrek hadden we in grote lijnen een route uitgestippeld. We wisten dat we ongeveer twee maanden de tijd hadden, en dat we tijdens de reis ook vrienden en familie wilden opzoeken. Vooraf hadden we ook bedacht dat het een reis moest zijn met afwisseling tussen fietsen door land en bezoekjes aan de stad.

Uiteindelijk fietsten we meestal 60 à 70 km per dag, met voldoende tijd voor rustig de tent af te breken en onderweg te stoppen voor lunch of een mooi uitzicht. Routes plannen deden we op basis van rondvragen en wat uitzoekwerk op internet. En we hadden een fietsnavigatie mee voor de exacte afslagen.

Fietsen door Scandinavië – onze route

We hebben 3 grote fietstochten gemaakt: van Zutphen naar Hamburg via de Radfernweg, van Malmö naar Göteborg via de Kattegettleden route en van Tallin naar Pärnu via de Baltic Sea Route. Voor de andere verplaatsingen gebruikten we Flixbus, lokale treinen en ferries.  In de steden verbleven we steeds meerdere dagen. Elk van de steden die we hebben bezocht zijn pareltjes op zich, en zou ik iedereen willen aanraden.

Route Rondreis Scandinavie

De route: Zutphen – Bremen – Hamburg: fiets – Radfernweg; Hamburg – Kopenhagen: Flixbus; Kopenhagen – Malmö: trein; Malmö- Göteborg: fiets – Kattegattledenroute; Göteborg – Stockholm: Flixbus; Stockholm – Helsinki: nachtboot; Helsinki – Tallinn: veerboot; Tallin – Pärnu: fiets – de Baltic Sea Route; Pärnu – Nederland: Blablacar

Roskilde Festival

Na een paar dagen in Kopenhagen zijn we doorgereisd naar Roskilde voor het rockfestival dat hier elk jaar plaatsvindt. Het unieke aan het Roskilde Festival is dat het niet commercieel is. De opbrengst gaat naar goede doelen, en het festival wordt grotendeels draaiende gehouden door vrijwilligers.

Ongeveer 30.000 vrijwilligers werken tijdens het festival een aantal dagen en worden hiervoor beloond met een vrijkaartje. En ook wij waren daar één van, met een vrijwilligersplek aan de statiegeldstand/kraampje. De helft van de tijd werkten we, de rest van de tijd bezochten we optredens.

De meeste mensen die bekertjes inleverden waren gek genoeg geen echte festivalbezoekers, maar Roma-leden. Om geld te verdienen kopen zij een entreeticket voor het festival, en rapen ze daarna zo een 15 uur per dag bekertjes waarmee ze meer verdienen dan het entreeticket kostte. Wij vonden het een heel bijzonder concept voor een “duurzaam festival” , dat blijkbaar gedoogd werd door de festival organisatie.

Fietsen door Scandinavië

Kattegattleden fietsroute in Zweden

In 7 dagen zijn we van Helsingborg naar Göteborg gefietst via de Kattegettleden route. Hier fietsen was een ware belevenis, grotendeels langs de kust. De streek staat bekend om zijn eilandjes en schilderachtige weggetjes. Stadjes en dorpjes liggen verspreid tussen rotsen en fjorden; en op diverse plaatsen kom je grafheuvels uit de Ijzertijd tegen. Op deze route heb je bijna altijd wind-mee; zeker niet verkeerd voor de minder getrainde fietsreiziger.

Onlangs las ik dat deze route verkozen is tot de beste fietsroute van 2018 is geworden, dat lijkt me terecht!

Wwoofen in Finland

In Finland hebben we anderhalve week Gewwoofd. Gewat?

WWOOF staat voor World Wide Opportunities on Organic Farms. Ik had het nooit eerder gedaan, maar als onderdeel van onze “terug naar de natuur” ervaring paste dit er goed bij. We hebben het WWOOF verblijf vrij laat georganiseerd: slechts 2 weken van tevoren.

Ik vond het een geweldige ervaring. Ik heb dingen gedaan die ik normaal gezien nooit doe, en zoveel interessante gesprekken gevoerd met het gastgezin en andere vrijwilligers.

De boerderij waar we logeerden was op 70 km van Helsinki en eigendom van een klein gezinnetje. Er waren nog 4 andere vrijwilligers tegelijk met ons. We werkten ongeveer 6 uur per dag: bessen plukken, geiten melken, takken sjouwen, aardbeien planten. Letterlijk elke dag wat anders.

Wat me vooral is bijgebleven zijn de gesprekken met ons gastgezin. Onze gastheer had heel bewust voor deze biologische boerderij en duurzame levensstijl gekozen. Hij realiseerde zich dat mensen op het platteland normaal gesproken een extra grote impact hebben (grote huizen, veel autoritten), en wou dat graag anders doen. Het was verfrissend om zijn ideeën te horen, en inspirerend om te zien dat mensen over de hele wereld bezig zijn met de zoektocht naar een duurzame way of life.

Hij vertelde ook dat er vroeger sneeuw in de winter was waar hij woont. De sneeuw reflecteerde het maanlicht, waardoor het zelfs na zonsondergang rond 3uur in de middag, nooit echt donker was. Nu er geen sneeuw meer is door de opwarming van de aarde, zijn de winters pikkedonker.

Ik vond het een hele leuke manier om kennis te nemen van de gewoontes en leefmanieren van mensen in een land. We hadden enorm geluk met ons gastgezin, die echt een kijkje in hun dagelijks leven boden. En het paste nog eens goed in onze low-budget reis ook: (wild)kamperen is goedkoop, maar Scandinavië is verder best duur.

Baltic Sea Route in Estland

Met hulp van de EU heeft Estland sinds kort ook een bewegwijzerd fietsroutenetwerk. Wij hebben een kustfietsroute gevolgd van Tallin naar Pärnu via de Baltic Sea Route, waarvan het Estse stuk grotendeels is aangelegd.

Estland is pas sinds 100 jaar een zelfstandige staat. Rond 1940 werd het land door Sovjettroepen en later ook door Duitse troepen bezet. Het was fascinerend om de Sovjetgeschiedenis van het land mee te maken. Ondanks de onafhankelijkheid sinds 1991 merk je aan alles hoe het land nog met Rusland is verweven.

Er wonen zo een 2,3 miljoen mensen in Estland, een land dat de helft zo groot is als Nederland. Het is dus dun bevolkt. Tijdens het fietsen kwamen we nauwelijks iemand tegen. Veel fietswegen zijn ook niet geasfalteerd, en het aantal eetgelegenheden en campings langs de route was een stuk minder dan we gewend waren. Zo zijn we een keer zonder eten en drinken gestrand bij een soort kamp voor kinderen. Het was onze “enige hoop”; gelukkig kregen we alsnog een plekje toegewezen!

Deze fietsroute is dus vooral een aanrader voor wie houdt van een beetje pionieren in een jong land met een fascinerende geschiedenis.

Logies

Onderweg hebben we met name gekampeerd. Het mooie aan officiële fietsroutes gebruiken is dat je altijd langs campings/kampeerplekken komt, en die ook kan gebruiken voor het plannen van je route.

In Nederland en Duitsland kampeerden we op campings; in Scandinavië hebben we vooral aan “paalkamperen” gedaan. Dit is een vorm van wildkamperen op een aangegeven plek (“paaltje”), met ter plaatse enkele minimale voorzieningen: een kraantje en een compost toilet. Kamperen onder de sterrenhemel ergens op een stille plek in de natuur, zonder (veel) buren, zonder douche en helemaal gratis. Ideaal vonden we het, dat paalkamperen. Toen het na enkele dagen weer tijd was voor een douche, sliepen we een nacht op een echte camping. En zo wisselden we het af.

In de steden moesten we uiteraard op zoek naar andere logies. We hadden onze route zo uitgestippeld dat we op een paar plekken bij vrienden en familie konden logeren: in Hengelo, Bremen, Kopenhagen, Glommen en Göteborg. In de andere steden hebben we via Airbnb steeds een kamer geboekt. Hier ook kwamen we bij de meest bijzondere gezinnen terecht. Omdat je in een kamer in een huis logeert, leer je de host best goed kennen. Nog meer bijzondere gesprekken!

Een reis om nooit te vergeten

Het meest bijzondere aan deze reis was dat het 10 vakanties in 1 waren. We hebben zoveel meegemaakt: natuur, cultuur, steden, op een boerderij gewerkt, festival bezocht, talloze fijne mensen ontmoet en mooie plekken gezien..  Ik vond het ook erg leuk om Europa al fietsend te ontdekken. Het is een hele ontspannen manier van reizen, je hebt snel contact en altijd een mooie dagactiviteit. Er is zoveel moois te zien zo dichtbij.

Mijn grootste les van deze reis is: “Overal zijn er goede mensen”. We maakten ons eerst zorgen over bv. veiligheid en wat er zou gebeuren in geval van pech. Uiteindelijk bleek veiligheid een non-issue te zijn: we hebben geen gekke situaties meegemaakt en er is ook niets gestolen. Ook hadden we één dag echte pech met 3 lekke banden. We kwamen gelukkig hele behulpzame mensen tegen die ons toen ontzettend fijn hebben geholpen.

Mijn Tips

Fietsen
  • Veiligheid: we maakten ons in het begin wat zorgen over onze bezittingen. Die paar spullen die je mee hebt worden erg waardevol. Bijvoorbeeld toen we stopten bij een winkel om inkopen te doen. Grote les: er is echt niemand die iets van je fiets pakt, daar hadden we ons achteraf gezien geen zorgen over hoeven maken. Ook het kamperen met twee jonge vrouwen alleen heeft niet voor lastige situaties gezorgd.
  • Navigatie: ik heb een navigatiesysteem voor op de fiets aangeschaft voor deze reis. Dat werkte heel goed. Je hoeft het maar eens in de 3 dagen op te laden en kan coördinaten en locaties invoeren of hele routes vanaf een computer.
  • In de steden: wij checkten steeds van te voren of er een fietsenstalling was bij onze accommodatie, zodat onze fietsen veilig konden staan.
  • Must-have op fietsvakantie: Goede fiets, zonnecollector, goede fietstassen, verschillende fietsbroekjes en bandenplak-set. Voor de rest: zo min mogelijk meenemen.
  • Route plannen via een mix aan bronnen. Vakantiefietser.be gebruikten we om een idee te krijgen van de fietsfaciliteiten in een land. We vroegen voornamelijk onderweg rond aan mensen welke mooie plekken we konden bezoeken in de richting van onze bestemming en daar reden we dan naartoe. Vooral op plaatsen met een lagere dichtheid aan slaapplekken navigeerden we van de ene overnachting naar de andere.
Vervoer

De Flixbus reizen hebben we steeds maar 1 of 2 dagen van te voren geboekt met de Flixbus app; dat ging heel makkelijk. De eerste keer kon de fiets achterop, de tweede keer moesten we deze inpakken. Dat was een stuk minder handig, we moesten een dag van te voren nog op zoek in Göteborg naar een doos en vervolgens de fiets uit elkaar halen wat toch voor een beetje stress zorgen.

Ook op onze ferry overtochten kon de fiets gemakkelijk mee tussen de vrachtwagens en motoren. Je komt op bijzondere plekjes laten we maar zeggen.

De grootste uitdaging was om van Estland terug naar Nederland te reizen met onze fiets. Met de trein en bus hadden we vaak moeten overstappen, en moest onze fiets weer in een doos. Uiteindelijk hebben we een zoek-alert ingesteld op Blablacar, en zo een autorit gevonden. Dit hebben we lang van te voren geregeld en ons geluk mag niet worden onderschat. We reden mee met een Nederlander die vanuit Rusland reisde en onze fietsen konden gewoon mee. De rit was zo gezellig dat we uiteindelijk niets hoefden te betalen voor de reis.

Eten
  • Hamburg: een leuk restaurantje daar was Oma’s Apotheke
  • Kopenhagen: Paper Island ligt is een hele toffe street food plek, waar je onder andere heerlijke vega worstjes en falafelpitabroodjes kunt krijgen.
  • Stockholm: Rosendals Tradgard, een theetuin met “from farm to fork” concept. Je kan er salades, soepen, broodjes en gebak eten. Het café maakt gebruik van biologische ingrediënten, veel er van komen zelfs uit hun eigen tuin. http://www.rosendalstradgard.se
  • Estland staat bekend om z’n “pure” eten. Het brood dat we daar aten was heerlijk. Een echte aanrader onderweg vond ik restaurant F-Hoone in Tallin: http://www.fhoone.ee/en/
Activiteiten
  • Het veerpond tochtje in Hamburg en fietsen onder de Elbe door is erg leuk.
  • In Göteborg zijn we erg leuk uitgeweest in de Ya-ki-da village club, en hebben we een mooi filmhuis bezocht: “Hagabion”
  • Bezoek de vuurtoren Kullens Fyr net boven Möllein, Zweden.
  • Kopenhagen: fietsen = goud! Als je er niet op fiets komt, huur er dan een, en fiets dan ook over de Fietsenslangbrug.
  • Idem voor Stockholm, geweldige stad om te fietsen.
  • WWOOF: zowel boer als bezoeker maken online een profiel aan. Je ziet al snel hoe groot de verschillen zijn: variërend van een boerengezin met een professioneel bedrijf tot en met renteniers die een self-sustaining leven willen opbouwen. Ook het werk varieert sterk: van onkruid wieden tot bessen plukken en boomstammen hakken. Mijn tip: zoek totdat je een match hebt! En ga er met een open geest heen. WWOOFEN  is voor iedereen die meer wil leren over waar (biologisch) eten vandaan komt en het leuk vindt zich onder te dompelen in een ander dagritme en levensovertuigingen. Meer informatie over WWOOF: http://wwoof.net
Liften naar Istanbul – waarom je het een keer zou moeten proberen

Liften naar Istanbul – waarom je het een keer zou moeten proberen

Reisverhalen

Door: Thijs Jacobs

Daar sta je dan, op de vluchtstrook van de snelweg in Bulgarije. Je vraagt jezelf af: hoe ben ik nou weer hier beland… en vooral: ga ik hier wel makkelijk wegkomen? Ik had gelukkig een relatief groot stuk karton bij me, zodat mensen al vanaf verre zouden zien dat ik op weg was naar Servië. Uiteindelijk bleek het karton overbodig aangezien de zojuist gearriveerde Bulgaarse verkeerscontrole een Turkse truck aanhield. Op een ongemakkelijke wijze organiseerde die voor mij een lift door de trucker te verplichten mij mee te nemen.

Man met gele hesje

Liften naar Istanbul

Inderdaad, voor liften moet je best flexibel zijn, en als je dat niet bent wordt je het wel!

In maart 2017 ben ik vanuit Bonn in Duitsland in een maand heen en weer gelift naar Istanbul. Er was een bijeenkomst in Thessaloniki in Griekenland van mijn studentenvereniging waar ik graag heen wilde. Ik had best veel tijd, al wat ervaring met liften en ik wilde liever niet vliegen. En juist door niet het vliegtuig te kiezen en de reis naar de eindbestemming intensief te beleven, heb  ik veel avonturen beleefd die ik niet had willen missen.

Je komt hoe dan ook met ‘locals’ in contact. Het is de ultieme manier om uit je filterbubbel te stappen en mensen van allerlei pluimage te leren kennen. De auto is voor veel mensen een veilige omgeving en je kan in de korte tijd dat je samen zit gemakkelijk een leuk gesprek opbouwen. Daarnaast is het ontzettend avontuurlijk en gebeurt er altijd wel iets onverwachts.

Duitsland is een van de makkelijkste liftlanden die ik ken. Mede omdat ik de taal spreek, maar ook simpelweg omdat er gewoon ongelofelijk veel auto’s op de Autobahn zijn. Hoe verder je naar het zuidoosten gaat hoe langer gemiddeld je wachttijd wordt, in Servië en Macedonië zijn simpelweg minder auto’s op de weg om je mee te nemen en voor mij gevoel ook iets minder open naar buitenlanders dan in West Europa. Maar ook daar stond ik niet vaak langer dan een half uur te wachten op een lift, wat goed te doen is als je een liftdag hebt ingepland.

Hoe duurzaamheid een rol speelde tijdens mijn reis

Liften is niet alleen gratis en leuk, het is ook ontzettend duurzaam. De auto is toch al onderweg en het extra brandstof verbruik door een extra passagier is minimaal. En dus is je uitstoot minimaal. Als je het nou ook nog lukt om een klimaatgesprek aan te gaan met je bestuurder en diegene aanzet tot duurzamer gedrag, zou het nog best kunnen dat je er nog een ecopositieve dag van maakt.  Af en toe gebeurde het dat we op dat thema belanden, maar pas op voor een meningsverschil in de auto die uit de hand kan lopen, je wilt er niet uit gegooid worden! 😉

Duurzaamheid kwam onbewust ook terug in de overnachtingen van mijn trip: af en toe bij vrienden via via, in hostels, kamperen en een keertje zelfs bij iemand wie mij een rit heeft aangeboden. Wat betreft eten zou ik nu, nu ik nog wat serieuzer bezig ben met mijn persoonlijke voetafdruk, nog wel een stapje harder mijn best doen om dat duurzaam aan te pakken. In de Balkan landen, Griekenland en Turkije is vlees eten erg gebruikelijk en is het deel van de cultuur. Maar ook in dat soort landen bestaan er genoeg mogelijkheden om vegetarisch te eten. Als je wat research van te voren doet, en je er iets meer tijd voor vrij maakt om vega-plekjes op te zoeken ben ik er van overtuigd dat vegetarisch eten best moet lukken.

Liftende jongeman

Mijn Tips

Voor veel mensen klinkt liften toch wel als een ver van je bed show. “Leuk dat jij het fijn vond om te liften naar Istanbul, ik kies wel voor een andere reis”. Waarschijnlijk is het eerste wat in je hoofd opkomt dat het gevaarlijk zou zijn. Dan daag ik je uit jezelf je niet te laten leiden door die angst. Zo kom je er namelijk nooit achter hoeveel vriendelijke mensen er op de weg rijden. Geef het nou eens, al is het maar voor één keer, een kans. Probeer het voor een lang weekend, bijvoorbeeld van je woonplek naar Hamburg of Leipzig. Dat is goed haalbaar, je weet zeker dat je aan zult komen.

Veel goede tips zijn trouwens te vinden op Hitchwiki.org. De belangrijkste tips die ik kan geven is om jezelf even goed in te lezen online, een kaart op je mobiel te downloaden bijv. maps.me en om ervoor te zorgen dat je op een plek uit de auto wordt gelaten waar je weer relatief makkelijk een nieuwe rit kan vinden. Bijvoorbeeld een tankstation op de snelweg. Als je een beetje avontuurlijk bent ingesteld, je het niet ontzettend ongemakkelijk vindt om met Jan en alleman te kletsen en wat tijd hebt, dan is het waarschijnlijk iets voor jou!

Op vakantie zonder vliegen

Als je iets uitzoomt en wat langer nadenkt over alternatieven van vakanties zonder vliegen, merk je dat je je vakantie eigenlijk anders kan ervaren. Als je reist zonder vliegen dan gaat het meer om de reis zelf dan om de bestemming. Vaak is het wat avontuurlijker en ben je meer in contact met de natuur. Soms is het heel wat anders dan waar je aan gewend bent.

Ik moedig je vooral aan om voor jezelf te ontdekken wat voor jou de beste ecofriendly reis is. Misschien is dat liften naar Istanbul, grote kans dat het iets anders is. Ik hoop dat ik je in ieder geval een aanzet heb kunnen geven tot het denken in duurzame mogelijkheden. Misschien is dit verhaal wel een startpunt voor de brainstorm van jouw duurzame vakantie. Duurzaam durven dromen, zet ‘m op!

Zelf ook een reisverhaal schrijven? Lees hier hoe je dat doet. En wij zijn er om je daarbij te helpen.